అనిపించింది.లోపల బ్రా వేసుకోలేదు
ఆమె కళ్లల్లో తొందరతో కూడిన విసుగు కనిపించడంతో గంగయ్య తన కర్తవ్యనిర్వహణలో పడ్డాడు. నడుం వూపడం.మొదలెట్టాడు.చిన్నగా వూపడంతో మొదలెట్టి పికప్ పెంచి, మంచి స్పీడ్ అందుకున్నాడు.మదన పూకులో కసా కసా దిగుతోంది గంగయ్య మొడ్డ. కదలడానికి కూడా తావివ్వడంలేదు మదనకి. ఒక చెయ్యి నడుం మీదా రెండో చెయ్యి పిర్రమీదా వేసి లాగి లాగి పొడుస్తున్నాడు. అక్కడే కింద పడుకుని పోదామా అనిపించింది మదనకి.ఆ ఫోర్స్ ని ఆపలేక గోడకి జారబడి పోయింది. ఒక క్షణం ఆపమని చెప్దామని నోరు తెరచింది. అయాసం అధికమయిపోయి నోట్లోనుంచి మాట రావడం లేదు.ఇదివరకు గంగయ్యలో మరీ ఇంత స్పీడ్ లేదు, పోనీ అంత స్పీడ్ గా చేస్తున్నందుకు అలసటతో రొప్పుతున్నాడా అంటే అదీలేదు. అతను దెంగే విధానం చూస్తుంటే ఇంకొక పావుగంటయినా దెంగేట్లు కనబడుతున్నాడు. అంతసేపు తను తట్టుకుని నిలబడగలదా? “నాకయిపోవచ్చింది” ఆయాసపడుతూనే గొణిగింది. “మొదటిసారిగా ఇవాళే కొట్టించుకున్నంత ఆనందంగా ఉంది నాకు” తనే అంది మరలా. ” నిజం?” అన్నాడతను కొంటెగా. ” నిజం” అందామె. . . . ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు . మొడ్డ చివరకంటా బయటికి లాగి గట్టిగా లోపలికి దోపాడు గంగయ్య. అలాంటి పోట్లు మరొక పది పడేలోపలే మదన భావప్రాప్తి పొందుతూ కళ్లు తేలవేసింది. గంగయ్య ఆగలేదు.తను కూడా గమ్యం చేరుగుకునే వరకు పట్టు కోల్పోకుండా వేగం పెంచి మడ్డతో లాగిలాగికొడుతూ కార్చేసాడు. “అమ్మయ్య! కరువు తీరిపోయిందా బాబూ?” తృప్తి నిండిన కళ్లతో కొంటెగా చూసింది తను.తలూపేడు గంగయ్య. “అయితే వదులు మరి, బెత్తెడు గిన్నెలో బిందెడు రసం ఒలకబోసావ్” అవును మరి ఏం చెయ్యమంటావ్,నీకు పెళ్లయినప్పటినుంచి పోయించుకునేవాళ్లు లేక…” “ఏడిసావ్ లే !!,కోతలు కొయ్యకు!” “నాకేం! నమ్మకపోతే మానెయ్.” వెటకారంగా నవ్వుతూ రొమ్ములు పిసకబోయాడు గంగయ్య. ఆ చేతుల్ని విదిలించికొట్టి,అతన్ని వెనక్కి నెట్టేసింది మదన. బిరడా వూడిపోవడంతో,బీర్ బాటిల్ లోంచి నురగ ఎగజిమ్మినట్లు-అతను వొలకబోసిన చిక్కటి గంజి బళుక్కున కింద పడింది.మదనకి ఏం చెయ్యాలో అర్థంకాక అతని మొహంలోకి చూసింది.”కాలితో రాసెయ్యవోయ్ !” అంటూ లుంగీ చుట్టబెట్టుకున్నాడు గంగయ్య. జాకెట్ హుక్స్ పెట్టుకుని పైట సవరించుకుంటూ “ఇక వెళ్తాను” అందామె. “మళ్లీ ఎప్పుడూ ?” ఆశగా అడిగాడు. “ఎప్పుడంటే ఏం చెప్పనూ! ఇలా ఎప్పుడు వీలయితే అప్పుడే-“అనేసి,మళ్లీ అతన్ని దగ్గరికి రానివ్వడానికి అవకాశం ఇవ్వకుండా బయటకి జారుకుంది మదన. కాసేపు మదన వెళ్లినవైపే చూస్తూ నిలబడి, మెల్లగా కడుక్కోవడానికి బాత్రూం వైపు నడిచాడు. “అబ్బాయికింకా పెళ్లి అనుకోలేదేంటమ్మా?” రెండడుగులు ముందుకు వెళ్లినవాడల్లా ఆ ప్రశ్న చెవినవినబడ్డంతో వెనక్కి నాలుగడుగులు వేసి హాల్ లోకి తొంగిచూసాడు గంగయ్య. తన తల్లి దగ్గర తీరుబడిగా కూర్చుని కబుర్లు చెప్తోంది, మరొక పొరుగింట్లో ఉన్న సావిత్రమ్మ.. “నువ్వయినా కాస్త గట్టిగా నచ్చజెప్పి తొందరలో నాకు పెళ్లి చేయించు తల్లీ” అనుకుంటూ ముందుకు సాగిపోయాడు బాత్రూం వైపు. ఫలానా టైమ్ అని చెప్పకుండా ఎప్పుడు వీలయితే అప్పుడొస్తానంది మదన. ఆ ఛాన్స్ ఎప్పుడొస్తుందో ఏమిటోనని ఉదయం లేచినప్పటి నుంచి అలర్ట్ గానే ఉన్నాడు గంగయ్య. రోజూ తొమ్మిదిన్నరకల్లా కంగారు కంగారుగా ఆఫీసుకి పరుగెత్తే కొడుకు ఈ రోజు పదిగంటలకి కూడా ఇల్లు కదలకపోయేసరికి ” ఆఫీసు కి సెలవేమిట్రా?” అనడిగింది పార్వతమ్మ. “అబ్బే వెళ్లాలి” అంటూ అప్పుడు భోజనానికి కూర్చున్నాడు. తీరా ఆఫీసుకెళ్లాక లీవ్ తీసుకునిఉన్నా బావుండేదనిపించింది. ఏ ఫైల్ తీసి చూద్దామన్నా మదన ముఖమే కనిపిస్తోంది. సీట్లో కూర్చోడానికికూడా మనసు నిలవడంలేదు.అతికష్టం మీద మూడుగంటలవరకు ఎలాగో గడిపి ఆఫీసర్ పర్మిషన్ తీసుకుని ఇంటికొచ్చేసాడు. వేళకానివేళ అతనలా రావడం పార్వతమ్మకి ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించినా ,కొంతవరకు విషయాన్ని ఊహించి గమ్మున ఉండిపోయింది. రూం లో కూర్చున్నాడన్నమాటేగాని క్షణమొకయుగంలా ఉంది. పదినిమిషాలకొకసారి బయటకెళ్లి చూసొస్తున్నాడు. ఎక్కడా మదన జాడ కనిపించడంలేదు. గంటలు గడుస్తున్నకొద్దీ సహనం చచ్చిపోతోంది. వెళ్లిపోవాలి,వెళ్లిపోవాలని వూరికే కంగారుపడిపోతోందని వదిలెయ్యాల్సొచ్చిందిగానీ, లేకపోతే నిన్న సాయంత్రమే ఇంకొక్క షాటు వేసేసుకునేవాడతను. అదే జరిగుంటే ఇప్పుడింత మరీ తహతహ ఉండేదికాదు. ఎంతోకాలం తర్వాత కల్సుకోవడంవల్ల చాల టైమ్ మాటల్లోనే వేష్టయిపోఇంది! ఈ సారి వచ్చీరావడంతోనే దోపేసి ఒక దెబ్బేసుకోవాలి. ఆ తర్వాతనే మాటలు . అప్పుడు రెండోదెబ్బ వేసుకునే అవకాశం తప్పకుండా ఉంటుంది. సమయం గడుస్తున్నకొదీ గంగయ్యకి కోరిక,అసహనం పెరిగిపోతున్నాయి. మదన మాత్రం కనిపించలేదు. అసలామె ఇంట్లో ఉందాలేదా? అన్న అనుమానం కలగకపోలేదు.కానీ ఆ సంగతి తెలుసుకోవడమెలా? చూస్తుండగానే టైమ్ ఆరయిపోయింది. సీతాకాలం కావడం మూలాన చీకటిపడిపోయిందికూడా. మెల్లగా వరండాలోకొచ్చాడు. మదనకోసం ఎదురుచూసీ చూసీ కళ్లుకాయలు కాచిపోయాయి… అప్పుడప్పుడే కొంచం తలనొప్పి కూడా ప్రారంభమవుతోంది. సిగరెట్ కాలిస్తే కొంచం రిలీఫ్ గా ఉంటుందేమో! అమ్మ బయటికొస్తుందేమోనని డౌటు. తను సిగరెట్లు కాలుస్తాడన్న సంగతి ఆమెకి తెలుసు.అయినా ఏమిటో ఇంట్లో కాల్చబుద్దికాదు. తల్లి కిచెన్ లో తనపనిలో ఉండగా ఇవతల తన రూంలో మదనని దెంగిన సందర్భాలెన్నో ఉన్నాయి. నిన్నటికి నిన్నకూడ అలానే దెంగాడు. కానీ అదేమిటో ఇంట్లో సిగరెట్ కాల్చడానికి మాత్రం ఇబ్బందిగా ఉంటుంది. “రాంబాబూ”…ఎవరో గుసగుసగా పిలిచినట్లయి ఉలిక్కిపడ్డాడు. క్రీనీడలో సరిగా కనబడడంలేదుకానీ ఆ మనిషి సావిత్రమ్మే !!. ‘ఏంటండీ’ అనడగడానిక్కూడా ఛాన్సివ్వలేదామె. “చిన్న సంగతి మాట్లాడాలి..లోపలికొకసారి రా” అనేసి పక్కకి తప్పుకుందామె. ఆ నిమిషంలోనే గంగయ్య ఆలోచనలు చాలాదూరం పరుగెత్తాయి. ఆవిడ పిలిచిన తీరూ, మాట్లాడిన పద్దతీ చూస్తుంటే అదేదో రహస్య విషయమయినట్లుగా అనిపిస్తోంది. ఈవిడ ద్వారా మదన ఏదయినా మెస్సేజ్ పంపించిందా? అటువంటిదేదో లేకపోతే సావిత్రమ్మకి తనతో మాట్లాడాల్సిన విషయమేముంటుంది? ఒకవేళ ఇంకేదయినా విషయమయితే అక్కడికక్కడే చెప్పేది కదా!!! తన రూంలోకెళ్లి షర్ట్ వేసుకున్నాడు.కొంచం రిలీఫ్ గా ఉండడానికి పనికొస్తుందని సిగరెట్ ప్యాకెట్,అగ్గిపెట్టె తీసుకుని అలా బజారుకెళుతున్నట్లు తల్లితో చెప్పి బయటకొచ్చాడు గంగయ్య. వరండాలో చీకటిలో నిలబడి ఉన్న సావిత్రమ్మ ఒకసారి అటూ ఇటూ చూసి “ఎవరూ లేరులే లొపలికొచ్చెయ్” అంది రహస్యంగా. నాలుగు అంగల్లో వాళ్లింట్లోకి జొరబడిపోయాడు గంగయ్య.ఆ తర్వాత తనూ లోపలికొచ్చి గడియవేసి “కూర్చోవోయ్!” అంది నవ్వుతూ. “అబ్బే, పర్వాలేదండీ ,,” గొంతేకాదు,వొళ్లంతా వణకిపోతోంది. ఆ తొట్రుపాటుని తట్టుకోడానికి ఒక సిగరెట్ వెలిగించాడు. “ఆహా! సిగరెట్లుకూడా కాలుస్తావన్నమాట”! వెటకారంగా నవ్వి మంచం వంక చూపిస్తూ, “అలా కూర్చొని కాల్చుకోవోయ్” అంది సావిత్రమ్మ. అది మధ్యతరగతి వాళ్లుండే లొకాలిటీ . అక్కడ ఉండే ఇళ్లు కూడ అంత పెద్దవేం కాదు.హాలు, ఇంకొకరూం, కిచెన్ మాత్రమే ఉండే ఇల్లు సావిత్రమ్మ వాళ్లది. గంగయ్యవాళ్లది కూడా అంతే. అక్కడ రెండు ఛెయిర్స్ ఉండగా పనిగట్టుకుని ఈమె మంచం చూపిస్తుందేమిటా అని అనుకుంటూనే మంచం మీద కూర్చున్నాడు. పైట చెంగు పూర్తిగా తీసి మళ్లీ వేసుకునిపక్కకొచ్చి నిలబడిందామె.ఆవిడ చూపులో ఇదివరకెన్నడూలేని చురుకుదనం, చిలిపిదనం చిందులు వేస్తున్నాయి. అసలా మనిషిలోనే ఏవో కొత్త పోకడలు తొంగి చూస్తున్నాయి. ఇస్త్రీనలగని ఎర్రంచు ఉన్న తెల్లని కాటన్ చీరమీద మ్యాచింగ్ గా ఎర్రని జాకెట్ వేసుకుంది.