చిలిపి సుమాలు-జిత్తులమారి భ్రమరాలు – 6
తమను తాము మరచిపోయి, పరిసరాలను మరచిపోయి…ఉఛ్ఛాసనిశ్వాశలతో….. నిట్టూర్పులతో….రక్కులతో…..మూలుగులతో….ఒకరిలో ఒకరి చొచ్చుకుపోయి……ఒకరు ఓడి ,ఒకరిని గెలిపిస్తూ….పరవశంతో,నిండా మునిపోయేదే కామమని మనోహర్ కు తెలీదు. తన అందాలను చూసుకుంటున్న కీర్తనకు, ‘ ఏంటో ఈ జీవితము, కొద్దికాలం తర్వాత,తనూ ఆంటీల లిస్టులో జేరబడుతుంది ‘ అనే వైరాగ్యం ఏర్పడింది. ఈ చిరాకు తగ్గాలంటే, దగ్గలో విరుదంబాక్కం లో నున్న ఫ్రెండ్ రమ్య ఇంటికి వెళితే బాగుండుననిపించింది.ఎలాగూ తనూ , తనలానే ఒంటరిగా ఉంటుంది.మనూ ఆఫీసుకు వెళ్ళే దార్లోనే కాబట్టి, ఆయన్ను డ్రాప్ చెయ్యమనొచ్చు ‘ ఇంతలో ” కీర్తనా, స్నానం అయ్యిందా, అయితే తొందరగా తెములు,ఆఫీసుకు టైం అవుతోంది. అలాగే దార్లో మార్కెట్ లో దింపెస్తాను ” గబగబ మెరూన్ రంగు చీర, దానికి మాచింగ్ బ్లౌజ్ వేసుకుని గదిలోంచి బయటికి వచ్చింది.34 సైజు నల్లటి బ్రా రవిక లోని ఆమె బిగుతలకు చక్కటి రూపమిస్తూ నొక్కిపెట్టుతోంది.ఇద్దరూ కారు ఎక్కగానే, కారు కాంపౌండ్ వాల్ దాటింది. ” నన్ను రమ్య ఇంటి దగ్గర వదిలేయండి.దాన్ని చూసి చాలా రోజులయ్యింది ” ” మళ్ళీ ఇంటికి ఎప్పుడు వెళతావు?” ” ఏం పని ఉంది.అక్కడే మార్కెటింగ్ చేసుకుని సాయంత్రం ఇంటికి వెళతాను” గాలికి రెపరెపలాడుతున్న పైటను బుజంచుట్టూ కప్పుకుంటూ.. ” చెప్పడం మరచాను….తొందరగా ఇంటికి వెళ్ళి మేడ మీద ఉన్న గదిని శుభ్రం చేసి ఉంచు…బెంగుళూరులో ఉన్న మా బాస్ తమ్ముడు కొద్ది రోజులు ఇక్కడే ఉంటాడు ” ” ఏమంటున్నారు….?” అధిరిపడింది కీర్తన. ” మన ఇంట్లోనా, మీకసలు బుధ్ధి ఉందా…?” ” ఏమవుతుంది….కొద్ది రోజులే…జస్ట్ 6 నెలలు.కంప్యూటర్ కోర్సు చేసుకుని వెళ్ళీపోతాడు.” సీరియస్ గా డ్రైవ్ చేస్తూ మనోహర్. ” ఏంటండీ. మీరు వెళ్ళిపోతే ఒంటరిగా ఉండే ఆడవాళ్ళ ఇంట్లో ఒక కుర్రాడా….?” బేలగా అంది కీర్తన. ” అహ్హాహ్హాహ్హా ” భళ్ళుమంటూ నవ్వాడు మనోహర్. ” నా పిచ్చిపెళ్ళామా….వాడు చాలా చిన్న కుర్రాడు. 21-22 వయస్సు ఉంటుంది.కొద్ది పాటి పరిచయంతోనే అంకుల్ అంకుల్ అంటూ అంటుకున్నాడు.అయినా నీ వయస్సేంతా, వాడి వయస్సెంత….” ” అయ్యో మీకెలా చెప్పేది….భయం నా గురించి కాదు.మన ఇంట్లో ఒక వయస్సు పిల్ల ఉంది.గుర్తుపెట్టుకోండి ” ” నల్ల కళ్ళజోడు వేస్దుకుని, అందరూ నలుపే అనుకుంటే ఎలా…? వాల్లిద్దరు మంచి స్నేహితులుగా ఉండొచ్చేమో…ప్రేమ వ్యవహారాలు నడుపుతారేమోనని, మనలాంటి పెద్దోళ్ళే ఆలోచిస్తారు.నేను పి.జి చదువుకుంటున్నప్పుడు, ఒకరి ఇంట్లో బస చేశాను….చుట్టుప్రక్క ఇంట్లో ముగ్గురు అమ్మాయులు.చక్కగా కలిసేవాళ్ళము.ఎవరూ తప్పుగా అనుకోలేదే…” గర్వంగా అన్నాడు. అందరూ తనలాంటి నీతిమంతులనుకునే అమాయక జీవిగా ఉన్న తన భర్తను చూసి,నవ్వాలో,ఏడవలో తెలీక, తల ప్రక్కకు త్రిప్పుకుని కిటికీలోంచి జనాలను చూస్తోంది. ఆమెకు మనస్సంతా పాడైపోయింది… తను పొత్తిల్లో దాచుకుంటూ, ప్రేమగా చూసుకుంటున్న ఆడపడుచును, ఎలాగైనా సరే కాపాడుకోవాలనే నిర్ణయానికి వచ్చింది. రమ్య వీధి దగ్గర కారు దిగి, ప్రక్కనే ఉన్న దుకాణాల్లో కాయగూరలు కొనుక్కుని, రమ్య ఇంటి వైపు వెళ్ళబోతూ, . వద్దులే, ఇప్పుడే బుర్ర చిక్కాకుగా ఉంది…అది పిచ్చి పిచ్చి మాటలతో ఇంకా సతాయిస్తుంది…’ అనుకుంటూ, తన ఇంటికి ఆటో ఎక్కింది. ఇంతలో తనకో ఆలోచన తట్టింది. ‘ రంజిత రాడానికి ఎలాగూ ఒక వారం పడుతుంది.ఇంతలో వచ్చే కుర్రాడి మీద ఏవో సాకులు చెప్పి గెంటేస్తే సరి ‘ ఇప్పుడు కుదుట పడింది కీర్తన మనస్సు. మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటలు ఇంటికి చేరుకున్న కీర్తన వంటా-వార్పు చేసుకుని, మేడ మీద గది శుభ్రం చేసేటప్పటికి సాయంత్రమయ్యింది. మరుసటి రోజు శనివారం.ఉదయం 11 గం. సరిగ్గా ఒక ఓలా కారు కాంపౌండ్ గేటు దగ్గర ఆగింది. మనోహర్ చెప్పినట్టు ఆ చిన్నపిల్లాడు వచ్చాడేమో నని గేటు వైపు చూసింది.చిన్నపిల్లాడా….? వీడా…? యువతరం యాక్టర్ లా ఉన్నాడు…అనుకుంది. చెదరిన జుట్టు, నిర్లక్ష్యంగా షేవు చెయ్యకుండా కొద్దిగా పెరిగిన గడ్డం… మనోహర్ ను చూడగానే సార్ అంటూ చెయ్యి ఉపాడు…. మనోహర్ దగ్గరకు వెళ్ళి. “రా, సురేష్…..ఎలా ఉన్నావ్?” ” బాగున్నాను సార్ ” ” ఈవిడి నా సతీమణి, కీర్తన.” నిమ్మపండు రంగు చీర అదే రంగు జాకెట్టులో ఉన్న కీర్తనను జన్మసిద్దమైన అందాల బొమ్మను ,పై నుండి క్రింద దాకా పూర్తిగా తినేశాయి సురేష్ కళ్ళు. కీర్తనాకు మొదటి చూపులోనే అర్థమయ్యిపోయింది. వాడొక,ఒక పెద్ద జులాయి వెధవ అని. సురేష్ ఎటు వంటి జంకు లేకుండా అమె ఎత్తులను కళ్ళతో కొలుస్తున్నాడు. ‘ అబ్బో ఎంత లేదనుకున్నా 34 ఉంటుంది.నిమ్మ రంగు జాకెట్టు కాబట్టి ఖచ్చితంగా లోపల ఎల్లో బ్రా వేసుకుని ఉంటుంది.ముచ్చికల ఆచూకి ఏమైనా తెలుస్తుందా….?? కళ్ళు ఆశతో వెతికాయి….ఎడమ వైపు వెళితే ఏమైనా ఫలితం ఉంటుందేమో….ఇంద్ర ధనుస్సులా ఒంగిన నడుము…..ఏదో కనబడీ కనబడనట్టుగా పొట్టమీద….నెలవంకా…? ….. కాదు, కాదు అది నాభి…..’ సురేష్ , మనోహర్ వైపు తిరిగి ఏదో చెప్పి మళ్ళీ ఆమె వైపు తిరిగేలోగా, మెరుపు వేగంతో చీర సర్ధుకుంది. ‘ అబ్బో చాలా జాగ్రత్త మనిషే.చూద్దాం ఇక్కడేగా మనం తిష్ట వేసేది…ఎక్కడికి పోతుంది…..???..ఇలా ముప్పై ఏళ్ళలో ఉన్నవాళ్ళు ఇంకా ప్యాంటి వేస్తుంటారు….ఈమే వేసుకుని ఉంటుంది. మంచి వర్త్ ఫిగర్. మన రాక వేస్ట్ చేసుకోకూడదు……తొందరలో కౌంట్-డౌన్ స్టార్ట్ చెయ్యాలి..’ ” నమస్కారం మేడం ” ” పర్వాలేదు అక్కా అని పిలవచ్చు ” మనోహర్. ‘ నీ తల మీద పిడుగు పడ ‘ సురేష్. ” ఛ్ఛీ, అది ఆమెను ఇంకా పెద్దదానిలా చేస్తుంది.నేను మేడం అనే పిలుస్తాను, సరేనా..? “ నవ్వుతూ సురేష్. మనోహర్ అతని సామాను అందుకున్నాడు.అంతకు మునుపే కీర్తన ఇంట్లోకి వెళ్ళడం చూస్తున్న సురేష్ చూపులు ఆమె బిగుతైన నితంభాలు అలవోకగా కదలడం ఆబగా చూశాయి. గుమ్మం మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు బిగుతైన పిరుదులను నొక్కిపెట్టిన ప్యాంటీ అంచుల గుర్తులు మంద్రంగా చీరలోంచి కనబడ్డాయి… అతని దడ్డు కొద్దిగా కదిలింది…. మేడ మీద గది చూపించాడు మనోహర్.సురేష్ ఆ గదిలో సెటిల్ అవ్వడానికి రెండు గంటలు పట్టింది.భోజనం అయ్యేలోపల ఇల్లంతా కలయతిరిగాడు……అలా తమ గదుల్లో అంతా దౌర్జన్యంగా, స్వతంత్రగా తిరగడం అడ్డుకోలేని ప్రబుధ్ధుడు మనోహర్.అవతలి వాళ్ళ ఆలోచనలు పసికట్టేటంతటి తెలివితేటలు లేకపోవడం కీర్తన ధౌర్భాగ్యం. అతని చూపుల చిత్ర హింసలు, కావాలని మాటకలపడము ఇవన్ని కీర్తనకు జుగుప్సగా ఉన్నాయి….చిరాకు తెప్పిస్తోంది… ‘రాత్రి పడుకునేటప్పుడు, తనూ,రంజిత ఒక నెలపాటు తన పుట్టింట్లో ఉంటామని చెప్పి, ఎలాగో ఒప్పించాలి ‘ సాయంత్రం ఇంటి ముందు ఉన్న చిన్నపాటి గార్డెన్ లో,మనోహర్ సురేష్ పిచ్చాపాటి మాట్లాడుకుంటున్నారు…. జీడిపప్పు పకోడి చెయ్యమనడంతో కీర్తన ఆ పనిమీద ఉంది.సురేష్ గొంతు బిగ్గరగా కిచన్ లోకి వినబడుతోంది.తన మీద పురుగులు జెఱ్ఱులు ప్రాకుతున్నట్టు అనిపించింది. రెండు ప్లేటుల్లోను పకోడీలు సర్ది, చీరను ఒంటినిండా జాగ్రత్తగా చుట్టుకుని,గాలి గట్టిగా వీచినా పవిట ఎగరకుండా సర్వజాగ్రత్తలు తీసుకుంది కీర్తన. ” రండి కీర్తనాజీ, మీ కోసమే వెయిటింగ్…అదే, మీ జీడిపప్పు కోసం వెయిటింగ్” ‘ ఇందులో ఏదైన ద్వందార్థం ఉందా….?’ ఆలోచించింది. ” సురేష్, కీర్తన మిరపకాయ బజ్జీలు కూడా చాలా బాగా వేస్తుంది ” కీర్తన నీళ్ళజగ్గు మూత సరిచేయడానికి చెయ్యి కొద్దిగా ఎత్తడంతో,కుడి వైపు ఉబ్బు దర్శనం దగ్గరగా కంటిగిపుంగా కనబడింది సురేష్ కు. ” అవును వాటిల్లో ముచ్చికలుంటాయి ” మత్తుగా అన్నాడు సురేష్.