తప్పు చేద్దాం రా – 1
వసంత కాలుగాలిన పిల్లిలా హాల్లో అటూ ఇటూ తిరుగుతోంది. మనసు దేనిమీదా నిలబడ్డం లేదు. నిన్నటి నుంచీ అదే వరస. నిద్ర పట్టదు. ఏంచెయ్యాలో తోచదు. కళ్లు మూసినా తెరిచినా అదే దృశ్యం. తలుచుకుంటే చాలు వళ్లు మండుకొచ్చేస్తోంది. కానీ ఏం చేయడం? *** వసంత ముప్పయ్యేళ్ల పరువాల రెమ్మ. పసిడి బొమ్మ. అజంతా చిత్ర సుందరులూ ఎల్లోరా శిల్ప మంజరులూ ఆమె ముందు బలాదూరే. సన్నగా మెరుపు తీగలా ఉంటుంది. పచ్చటి పసిమి చాయ. కుదురైన కనుముక్కు తీరు. నాజూగ్గా కనబడుతుంది. కానీ రతీదేవే. సన్నటి నడుం మీద నిలిచి కవ్వించే బలిసిన వక్ష ద్వయం. పూర్ణ కుంభాల్లాటి రొమ్ములు. ఎంత చాచినా ఒక చేతికి ఇమడవు. ఏమాత్రం కింది చూపు చూడకుండా నిక్కబొడిచి నిలిచి కవ్విస్తాయి. ఈ నాజూకు సుందరి ఆ సభభారాన్ని ఎలా మోస్తుందా అనిపిస్తుంది. నడుం కింద బలిసిన తొడలు. ఎద ఎత్తులతో పోటీ పడే పిరుదుల ద్వయం. టైట్ చుడిదార్ వేస్తే ఆ ఒంపులు, ఎత్తులు చూసి లేవనివాడు మగాడే కాదు. ఇక పల్చటి సారీలో వస్తే. ఓహ్. ఇక చెప్పాలా? వెంటనే బాత్రూంలో దూరి చేతికి పనిచెప్పేయాలి. లేదంటే అందుబాటులో ఎవతైనా ఉంటే దాని మీదెక్కి వసంతని వాయిస్తునట్టు ఊహించుకోవాల్సిందే. అందుకే శ్రీమంతుడయిన వేణు ఏరికోరి మరీ ఆమెను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఉద్యోగం మాన్పించి ఇంట్లోనే ఉంచి అపురూపంగా చూసుకుంటున్నాడు. నాలుగేళ్లయింది వాళ్ల పెళ్లయి. ఈ నాలుగేళ్లలో వసంత పరువాలు మరింత వికసించాయి. ఒకప్పుడు బ్యూటీ. ఇప్పుడో? సెక్స్ క్వీన్! రతీదేవి! ఆ రతీదేవి ఇప్పుడు మొగుడి మీద ఆగ్రహంతో రగిలి పోతోంది. మొగుడిని విడిచి ఉండలేని ఆ ముద్దుగుమ్మ రెండు రోజుల క్రితం పుట్టింటినుండి తిరిగి వచ్చింది. వారం రోజులకుగానీ రాదనుకుంటే రెండురోజుల్లో ఊడి పడింది. పస్తులు తప్పవురా అనుకుంటూ వచ్చే మొగుడికి సర్ ప్రయిజ్ యివ్వాలని చెప్పకుండా దిగింది. మద్యాహ్నం రెండుగంటలకు ఇంటికి వెళ్లేసరికి ……. బెడ్ రూంలో ……. మంచం మీద కవిత ఆంటీ. పమిట లేదు. ఆమె వళ్లో అపర శ్రీరామచంద్రమూర్తి తన మొగుడు వేణు!! నలభై రెండేళ్ల కవిత పెద్ద బండి. మాంచి హైట్. హైట్ కు తగ్గ పరువాల బరువులు. పైవి 42 సైజులు. బ్రాడ్ లోనెక్ లోంచి బలిసిన సళ్లు తొంగి చూస్తున్నాయి. తల ఆవిడ రొమ్ములకు ఆనించి, వళ్లో పడుకున్నాడు వేణు! భైజు మీదినుంచే ఓ సన్ను పిసుకుతున్నాడు. కవిత వంగి వేణు మొహంమీద ముద్దులు కురిపిస్తోంది. షో అప్పుడే మొదలైనట్టుంది. చటుక్కున వెనుదిరిగింది వసంత. ఆమె కడుపు రగులుకు పోతోంది. చప్పుడు చెయ్యకుండా వెళ్లి ఫ్రిజ్ లోంచి ఇన్ని నీళ్లు తీసుకుని మొహం మీద పోసుకుంది. డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరే కూలబడింది. కవిత, దగ్గరి బంధువు. ఏ మాటకామాటే చెప్పుకోవాలి – నడివయసుకు వస్తున్నా కసెక్కించే పర్సనాలిటీ. కుర్రకారేంటి ముసలాళ్లేంటి ఛాన్సు దొరికితే వదలరు. వరుసకు వేణుకి పిన తల్లి వరస. ఈయనగారు ఆవిడ ఇంట్లో వుండే నాలుగేళ్లు ఇంజనీరింగ్ వెలగబెట్టారు. ఇంకేముంది అప్పుడు తగులుకుని ఉంటుంది. వావీ వరస లేకుండా……. ఛీ! ఈయనో ఈయనకుండొద్దు? తల్లివరస, అతని కంటే పదేళ్లు పెద్దది! వాళ్ల మాటలు వింటే ఈ రంకు పురాణం ఎప్పటినుండి సాగుతుందో తెలుస్తుందిగా. సరే అదీ చూద్దాం అని మెల్లగా గది కిటికీ వేపు నడిచింది. తీసేవుంది. గదిలో మొగుడు సాగిస్తున్న రంకు భాగోతాన్ని కర్టెన్ల సందునుంచి చూస్తూ, వింటూ ఉండిపోయింది. * * * “ఏమ్మా ఇన్నాళ్లకు గుర్తుకొచ్చానా? ఏరి కోరి చేసుకున్న చిలకలాటి పెళ్లాం ఉందిగా, నేనేం కనబడతాను? నా కొంగు పట్టుకుని ఎలా తిరిగేవాడివి. కనీసం పలకరింపైనా లేదు,” నిష్ఠూరమాడుతోంది కవిత. వేణు పడుకుని ఉన్నాడు. పైజమా తప్ప ఏమీలేదు. కవిత వంటిమీద పెటీకోట్ తప్ప మరేమీ లేదు. పడుకున్న వాడి మీదికి వంగి చిన్న చిన్న కొబ్బరి బోండాల్లాంటి సళ్లని వాడి ఛాతీకి వేసి రుద్దుతోంది కవిత ఆంటీ. అంత వయసొచ్చినా ఇద్దరు పిల్లల తల్లయినా ఆవిడ సళ్లు బిగి సడలలేదు. గుండ్రటి షేపుతో బలిసి కవ్విస్తున్నాయి. అంత పెద్ద సళ్లమీద బుల్లి బుల్లి చనుగుబ్బలు. నల్లటి నిపుల్. అది మాత్రం అరంగుళం పైగా పొడవు. భైజు, బ్రా వేసినా గానీ ఆవిడ చను మొనలు పమిట కిందనుంచి కూడా నిక్కబొడుచుకుని బుడిపెల్లా కనిపించేస్తుంటాయి. “సారీ ఆంటీ! వసూ ఎప్పుడూ నన్ను వదలదు. నాలుగు రోజులు వాళ్లింటికి పొమ్మన్నా పోదు. ఇక బిజినెస్. మీ ఇంట్లోనేమో ఇంతకు ముందులా కుదరదు. నువ్వు ఎక్కడికీ రావు. నీకోసం ఎంత వాచిపోయానో తెలుసా? ఇదిగో ఈ సళ్లు పిసుక్కోవాలని, చీక్కోవాలని ఎంతగా తపించిపోతున్నానో తెలుసా?” అంటూ వేణు కవిత ఆంటీని చుట్టేసి ఆమె సళ్లను తలతో కుమ్మేయసాగాడు. కవిత ఎడమ కాలు వేణు మీద వేసేసి వాడి తలని సళ్లకు హత్తేసుకుంటోంది. “కన్నా! నీ చేతుల్లో నలగక సళ్లు సలుపుతున్నాయిరా….. చూడు ఎలా ఎండి పోతున్నాయో…… నా కన్నా నువ్వు లేకుండా బతకలే…….”అంటూ వాడిని నలిపేస్తోంది. పెటీకోట్ పైకి చెదిరిపోయింది. బలిసిన తొడలు మెరిసిపోతున్నాయి. “వేణూ! కమా……… స క రా………. ప్లీజ్ ఒకటి చీక్కుంటూ మరోటి పిసుకు ….. ఆ …. అదీ…… అంతే. అలాగే పిసికేయ్…….. సికెయా………….” “ఆంటీ! నా కవీ! కవీ! ఇక ఎలాగైనా రెగ్యులర్ గా వాయించుకుందామే….. కమాన్ నన్ను పీల్చి పిప్పి చేసెయ్య………” అంటూ వేణు ఓ చేతికి చాలని పెద్ద సన్నుని చేయంతా సాచి పిసికేస్తూ మరో సన్నుని నోట్లో కుక్కేసుకున్నాడు. మరో చేతిని తన నడుంమీదున్న కవిత ఎడమ కాలి తొడమీద వేసాడు. పెటీ కోట్ పైకి లాగేసాడు. మెరిసిపోతూ బయట పడింది బ్రహ్మాండంగా బలిసిన కవిత తొడ. వాడి చెయ్యి కవిత తొడను నిమురుతూ పిసుకుతోంది. పైకి పాకుతోంది. కవిత నడుం వంపు -32 సైజు- నుంచి కిందికి దాని పిర్రలు తొడలు ఆటిన్ షేపులో విస్తరిస్తాయి. సీటు 46. కసెక్కిస్తుంది. వేణు చెయ్యి పెట్టీకోట్ ని పైకి లాగేసి, బలిసిన పిర్రలను పిసికేస్తోంది. ఆంటీ వాడి నోటిని నోటితో మూసేసి వాడి అధరామృతాన్ని జుర్రేసుకుంటోంది. ఇద్దరు కసెక్కిపోయారు. ఆరాట పడిపోతున్నారు. చాలాకాలమైపోయింది మరి వాయించుకుని! ఆంటీ పక్కకు దొర్లి వాణ్ణి మీదకు లాగేసుకుంది. వేణు ఆమె మీదకు ఎక్కిపోయాడు. అంతే. ఆంటీ వేణు చుట్టూ కాళ్లు పెనవేసేసింది. వేణు వీపు చుట్టూ చేతులు బిగించేసింది. కౌగిలిలో నలిపి పారేస్తోంది. బలిసిన సళ్లు వాడి ఛాతీ కింద నలుగుతుంటే సమ్మగా ఉంది. వాడు సళ్లను అదిమేస్తుంటే ఆనందంగా ఉంది. “కవీ! ఆగలేను…. త్వరగా పెట్టేసుకోవా….” “నేను మాత్రం ఆగగలనా……. నువ్వు రమ్మంటూ ఫోన్ చేసినప్పటి నుంచీ ఊరిపోతోంది నీ బుజ్జి లంజ! ఎప్పుడు నా ముద్దుల వేణుని దిగేసేసుకుందామా అని ఆరాట పడిపోతోంది. కమాన్ రాజా వచ్చేయ్!” అంటూ కవిత వేణు పైజమా కిందికి లాగేసింది. తన పెటీ కోట్ హుక్స్ తీసేసి, నడుం ఎత్తి దాన్ని కిందికి లాగేసింది. పక్కకు పడుకున్న కవిత ఒక కాలు మలిచి నిలిపి తొడలు తెరిచింది. వాడి కుడి చేతిని తొడల మధ్యకు లాక్కుంది. ఆమె పూకు అప్పటికే చిత్తడిగా మారిపోయింది. బలిసిన పూకుని వాడి చేత్తో రుద్దుకుంటోంది. వాడు దాని పొట్టని పిసికేస్తున్నాడు. కొద్దిగా ఉబ్బిన దాని పొట్చ చక్కటి మజిల్ కట్స్ అద్భుతంగా ఉంటుంది. పమిట తొలగి బయట పడితే చాలు దాని పొట్టని పిసికేయాలనిపిస్తుంది. లోతైన పెద్ద బొడ్డు బొక్క పిచ్చెక్కించేస్తుంది. “చూడరా! పిచ్చి లంజ నీకోసం ఎలా కార్చేసుకుందో చూడరా……… నీ మొడ్డని దిగేసే యమంటోంది రా…….. పిసికింది చాలు, ముందు పూకు పని చూడరా…….. ఆ… అదీ…. అంతే … అలా రుద్ది పారేయ్ ….. అబ్బ నీ చేతుల్లో ఏ అద్భుత శక్తి ఉందిరా….. చెయ్యి తగిలితే చాలు.