తప్పెవరిది – 12
ఇంతలో బాలు గాడు కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని తన కుడి చేతిని శరవేగంతో వూపసాగాడు. వాడి ఎడం చెయ్యి నా బా కప్పుల్ని అంగం చివరి గుండు కేసి రుద్దుతుంది. వాడి ఫోర్స్ చూసిన నేను కూడ ఆవేశంగా నా వేలును మరింత వేగంగా వూపసాగాను. తప్పెవరిది – 11→ అంతే ఆ ఆవేశానికి, వేగానికి ఒక్కసారిగా నా వళ్ళు బేలన్ స్ తప్పింది. ఎక్కడ పడి పోతానో అని ఒక్క సారి గా వెంటిలేటర్ రాడ్ని గట్టి గా పట్టుకున్నాను. పడి పోతానన్న తొందరలో నా చెయ్యి విపరీతమైన వేగంతో జరిపి వెంటి లేటర్ రాడ్ ని అందు కోవటంతో నా చేతికున్న గాజులు గల గల మని శబ్దం చేసాయి. ఆ శబ్దానికి ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచిన బాలు నేరుగా వెంటిలేటర్ వైపు చూడడం అక్కడ నిల్చుని తన గదిలోకి తొంగి చూస్తున్న నా ముఖం పై వాడి చూపు పడటం క్షణాల్లో జరిగి పోయయి. వాడి చూపు నావైపు తిరిగిన మరుక్షణ మె నా గుండె జారి పోయినట్లయ్యింది. వెంటనే నేను నిల్చుని వున్న కుర్చి లోనించి గబుక్కున కిందకు దూకేసాను. అదురుతున్న గుండెలతో త్వర త్వరగా కుర్చిని డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద కు జరిపి పరు గులాంటి నడకతో మా బెడూం లోకి వెళ్ళి బెడ్ మీద పడిపోయాను. జరిగిన విషయానికి ఎంత బెదిరానంటే నా గుండె చప్పుడు నాకే స్పష్టంగా వినిపిస్తుంది. వంటి లోని వణుకు ఇంకా తగ్గలేదు. ఇప్పుడు ఏమి అవుతుంది? అన్న ప్రశ్నకు నా వద్ద . సమాధానం లేదు. నేను తను చేస్తున్న పనిని చూసాను అని తెలిసిన బాలు రియాక్షన్ ఎలా వుంటుందో? శాస్త్రి కి ఈ విషయం చెబుతానని భయ పడుతాడా ?, వచ్చి నా కాళ్ళు పట్టుకుని జరిగిన దానికి క్షమించ మని ఏడుస్తాడా? లేక అసలు ఏమి జరగనట్లే ఉండి పోతాడా? ఇవన్నీ నా మదిని వేధిస్తున్న ప్రశ్నలు. ఈ రోజు వాడి విషయం ఎలాగూ శాస్త్రితో చెప్పేద్దామని అనుకున్నాను కాబట్టి, కొంచం గుండె దిటవుగానే ఉన్నాను. కానీ నేను తనని చూసానని తెలిసిన బాలు గాడు ఇంకా ఆ పుస్తకాలు తన రూం లో వుంచుతాడా అనేదే నాకు నమ్మకం లేదు. ఒక వేళ వాడు ఆ పుస్తకాలన్ని తీసుకుని వెళ్ళిపోతే నేను శాస్త్రి కి ఏమి ఋజువులు చూపించ గలను? ఇలా ఆలోచిస్తూ పడుకుని వున్న నేను “ఆత్తయ్యా” అన్న పిలుపుతో ఉలిక్కి పడ్డాను. అది బాలు గాడి గొంతు. మా పడక గది బయట నిలబడి పిలుస్తున్నట్లున్నాడు. వాడి పిలుపుకు పల కాలా వద్దా, పలికితే ఏమి చేస్తాడు? తను చేస్తున్న పనికి సంజాయిషీ ఇచ్చుకుంటాడా? లేదా వచ్చి కాళ్ళ మీద పడుతాడా? ఎందుకో సడెన్ గా కొన్ని వారాల క్రితం వోటల్ రూంలో రమణ గాడిని శాస్త్రి బెదిరించటం, వాడు భయపడి పోయి శాస్త్రి కాళ్ళ మీద పడడం గుర్తుకు వచ్చాయి. అప్పుడు శాస్త్రి వాడి బలహీనతని అడ్డం పెట్టుకుని వాడి చేత చేయించిన పనులు గుర్తుకు వచ్చి వళ్ళు తియ్య గా మూలిగింది. ఇప్పుడు బాలు గాడు కూడా వచ్చి కాళ్ళ మీద పడి నన్ను క్షమాపనలు వేడుకుంటే, నేను కూడా వాడిని బెదిరించి నా చెప్పు చేతల్లో వుంచుకోవచ్చు కదా? వాడి చేత అప్పుడు రమణ గాడు చేసిన పని చెయ్యించు కుంటే? శ్రీవారిని అడిగేందుకు మొహమాట పడుతున్న నేను బాలు గాడి నైతే బెదిరించి ఎలా కావాలంటే అలా చెయ్యించు కోవచ్చు కదా? ఇలా పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలతో బుర్ర వేడిక్కిపోతున్న నాకు మళ్ళీ “అత్తయ్యా” అన్న పిలుపు వినిపిచింది. ఈ సారి కూడా వాడి పిలుపుకు సమాధానం ఇవ్వలేదు నేను. రెందు మూడు సార్లు పిలిచి పలకక పోయే సరికి నేను నిద్ర పోతున్నానే మో అనుకుని వాడే వెళ్తాదులే అనుకుని అలానే కళ్ళు మూసుకుని పడుకుండి పోయాను. నేను అనుకున్నట్లే కొంత సేపటి వరకూ మళ్ళీ వాడి పిలుపు వినపడలేదు. “అమ్మయ్య, పిలిచి పిలిచి బదులు రాక పోయే సరికి వెళ్ళి పోయినట్లున్నాడు” అనుకుంటున్న నేను నా ఎదపై ఎవరిదో చెయ్యి పడడంతో ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచాను. ఎదురు గా బాలు గాడు, ఒక చేతిని నా ఎద మెద వేసి గట్టిగా వత్తుతూ మరో చేతిల్ని నా పొట్ట మీద వేసి రాస్తూ మెల్లి గా నన్ను ఆక మించు కో బోతున్నాడు. నాకు ఒక్క నిమిషం పాటు జరుగుతున్న విష్యం బోదపడలేదు. జరుగుతున్న విషయాన్ని కలదెలుసుకునే సరికే వాడు నా మీద వాలి తన ముఖాన్ని నా ముఖం మీద వేసి అది మాడు. వాడి వూపిరి వెచ్చగా నా ముఖానికి తగులుతుంది. అంతే, అప్పటికే ఈలోకంలోకి వచ్చిన నేను వాడిని విసురుగా పక్కకు తొయ్య బోయాను. కానీ వాడు నన్ను గట్టిగా పట్టుకుని వదలడం లేదు. వాడి చేష్టలకు నేను కోపంగా అరుస్తూ “రేయ్ బాలు, ఏ మిట్రా ఇది. మీ మామయ్య కు చెప్పానంటే నిన్ను చంపేస్తారు.. తెలుసా” అంటూ అరిచాను. వాడు దానికి “ఇం కా నాట కలు వద్దు అత్తయ్యా. నా గదిలోని పుస్తకాలు నువ్వు రోజు చదువుతున్నావని నాకు తెలుసు. నన్ను కావాలనే రెచ్చగొడుతున్నవని నాకు తెలుసు. నువ్ ఇప్పుడు బుద్ది గా నాతో సహక రించావనుకో నీ విషయం మనిద్దరి మధ్యనే ఉంటుంది. లేదా మామయ్య కు చెప్పేస్తా” అంటూ నా చీర కుచిళ్ళు పట్టుకుని లాగాడు. వాడి మాటలకు నేను మళ్ళీ షాక్ తిన్నాను. “ఇదేంటి ఇది, వీడు నన్ను బెదిరిస్తున్నాడు. కధ అడ్డం తిరగటం అంటే ఇంతేనేమో, నేనే వీడిని బెదిరించాలని అనుంకుంటుంటే ఇప్పుడు వీడు నన్ను బెదిరిస్తున్నాడు, అయినా వీడికి లొంగేది లేదు” అని మనసులో అనుకుని విసురుగా వాడిని పక్కకు నెట్టాను. ఈ సారి నా తోపుడుకు మంచం మేదే పక్కకు పడ్డాడు. వెంటనే మంచం మీద నుంచి లేచి బయట హాల్లోకి పరుగెత్త బోయను. అలా లేచిన నన్ను ఒక్క వుదుటున వెనక నుంచి వాటేసుకుని మళ్ళీ మంచం మీద కు లాగాడు వాడు. అలా చెయ్యడంలో వాడి రెండు చేతులూ నా రొమ్ముల మీద పడ్డాయి. “రేయ్ బాలు, నీకిది న్యాయం కాదురా. మీ మామయ్య కు నీ పుస్తకాల విషయం చెప్పను రా. ప్లీజ్ నన్ను వదిలెయ్య రా” అంటూ ఏడవ సాగాను. దానికి వాడు “నువ్వు చెప్పినా మామయ్య నమ్మడని నాకు తెలుసు అత్తయ్యా. అయినా నీకు సాక్షాలు దొరక్కుండా చేసేస్తా. కానీ నువ్వు వెంటి లేటర్ లోంచి నేను రూంలో బట్టలు మార్చుకుంటే చూస్తున్నావని నేను మామయ్య కు చెప్పానను కో, నీ పరువు ఏమవుతుందో ఆలోచించుకో. అందుకే మనిద్దరం మంచి ఫ్రెండ్స్ అయిపోదాము. నీ ఫ్రెండ్ కోసం ఈ వొక్క సారి కీ ఒప్పుకో” అంటూ నన్ను బలవంతం గా మంచం మీద తోసి మళ్ళీ నా మీద పడ్డాడు. అసలు మా రూంలొకి వచ్చే ముందే వేసుకో లేదో లేదా ఇక్కడికి వచ్చి విప్పాడో తెలియదు కానీ వాడి వంటి మీద చొక్కా లేదు, ఉత్త పైజామాతో ఉన్నాడు. నేను వాడి మాటలకు ఏమి సమాధానం చెప్పాలో అర్ధం కాక వాడిథో పెనుగులాడ సాగాను. అప్పటి కీ వాడి చేతులు నా రొమ్ముల మీద విలయతాండవం చేస్తున్నాయి. వాడి పెదాలు నా ముఖ మంతా ముద్దులు కురిపిస్తున్నాయి. ఉదయం నుంచి జరిగిన సంఘటనలతో వళ్ళంతా వేడెక్కి వున్న నేను మెల్లి గా వాడికి లొంగి పోతానే మో అని భయమేస్తుంది. అందుకే నగ్నం గా ఉన్న వాడి గుండెల మీద నా గొళ్ళతో గట్టి గా ర క్కాను. “అమ్మా” అని అరిచి ఒక్క నిమిషం నన్ను వదిలేసాడు. అదే అదనుగా తీసుకుని మంచం మీద నుంచి క్రిందకి దూకి పరుగెత్తబోయిన నా కళ్ళకు చీర అడ్డం పడి ఒక్క సారి ముందుకు తూలబోయాను. అప్పటి కీ వాడు చీర కుచిళ్ళు లాగే సి ఉండడంతో నా చీర అడ్డ దిడ్డం గా అయిపోయి వుంది. ఎలాగైనా వాడి నుంచి తప్పించుకుని హాల్లోకి వెళ్ళి మా రూం తలుపు లాగి బయట నుంచి గడియ పెట్టేయ్యాలని నా ఉద్దేశ్యం. అందుకే కాళ్ళకు అడ్డం పడిన చీరను లాగి పడవేసి ముందుకు పోబోయాను కానీ అప్పటికీ నా రక్కుడు బాధ నుంచి తేరుకున్న వాడు కోపంగా “హేయ్, నిన్నూ” అని అరుస్తూ లేచి పరుగెత్తబోతున్న నన్ను వెనక నుంచి పట్టుకుని గట్టిగా వాటేసుకున్నాడు. వయసులో ఉన్న కుర్ర వాడూ, దానికితోడు ఆవేశంలో ఉన్నాడేమో వాడి బలం ముందు నేను వోడి పోతానే మో అని పించింది.