తప్పెవరిది – 44
రవిక వూడడంతో బయట పడిన రొమ్ముల్ని తనివి తీరా చూసుకుంటూ మెల్లి గా వణుకుతున్న తన చేతిని నా ఎడ మ రొమ్ము మీద వేసి మృధువుగా దానిని వడిసి పట్టుకున్నారు ఆయన. ఇక ఆపు కోవటం నా తరం అయ్యేట్లు లేదు. వెంటనే తన రెండు చేతులూ పట్టుకుని “వాటి సంగతి తరువాత చూద్దురు కానీ ముందు రండి” అంటూ తనని నా మీదకు లాక్కున్నాను. వెంటనే తనూ నేనూ పడుకుని ఉన్న బెర్త్ మీద కు ఎక్కి నా కాళ్ళ మధ్య చోటు చేసుకుని నా మీద వాలారు. కింద పంచ లేక పోవటంతో తన జంభం నా తొడల మధ్య వెచ్చగా తగులుతోంది. జంభం చుట్టూ అడవిలా వెంటు కలు పెంచేసి ఉన్నారు. మెల్లి గా నా చేతులు మా ఇద్దరి మధ్య కూ పంపి కోరికతో కాలి పోతున్న తన జంభాన్ని నా చేతిలోకి తీసుకుని రెమ్మల మధ్య సర్దుకుని “వూ” అన్నాను. నా పిలుపు అందుకున్న తను మెల్లి గా తన నడుమును నాలోకి దించ సాగారు. శ్రీవారు కండోం వాడ మని మరీ మరీ చెప్పిన విషయం అప్పుడు గుర్తుకు వచ్చింది. అప్పటికే నాలో నిండుగా దిగబడి పోయి ఉన్న తనని బయటకు తీసి కండోం వేసుకుని పెట్ట మని అడిగేంత సహనం నాలో లేదు. కోరికతో కాలి పోతున్న నా వళ్ళు ఇం కా ఆలశ్యం చేస్తే తట్టుకునే పరిస్తితుల్లో లేదు. అందుకే మరే మీ మాటలాడ కుండా నా రెండు చేతులూ తన పిర్రల మీద వేసి నాలోకి బలంగా అదుముకున్నాను. దానితో నా రెమ్మల్ని రాసుకుంటూ కసుక్కున నా మొత్త లోకి మరింత లోతుగా దిగి నా అడుగు తాకింది తన జంభం. “ఉమ్..” అని మూలు గుతూ నా మొత్తని పైకెత్తాను. నేను నా మొత్తను పైకెత్తిన మరుక్షణ మే గంగాధరం గారు మెల్లి గా తన నడుముని కిందకీ పైకి దించుతూ నా మీద వూగ సాగారు. అటు రైలు బండి కుదుపులూ, ఇటు గంగాధరం గారి ఊపుడుతో నాకు స్వర్గం కనపడ సాగింది. నా చేతులు అలాగే తన పిర్రల మీద వేసి అదుముకుంటూ నాలోకి మరింత బలంగా దించుకుంటూ నా నడుమును కూడా వూపుతూ ఆయన దంపుడికి ఎదొరొత్తులు ఇవ్వసాగాను. కాసేపట్లో నాలో ఉద్రేకం తారాస్తాయికి చేరుకో సాగింది. తన పిర్రల మీద ఉన్న చేతులు తీసి తన తల మీద వేసి నా పెదవులు తన పెదవుల తో మెలేసి గట్టిగా ముద్దు పెడుతూ “ఉమ్.. మ్.. మ్.. ఓహ్.. మ్..” అంటూ కార్చేసాను. అదే సమయానికి తనూ తన నడుము వూపుడులో వేగం పెంచి విపరీతమైన స్పీడ్ తో వూగుతూ “ఇష్.. మ్…” అంటు నాలో కి బళుక్కున కక్కుతూ నా మీద వాలి పోయారు. ఎన్ని రోజులుగా స్టాక్ చేసి ఉన్నారో ఏమో కానీ తను కార్చిన మరుక్షణ మే నా తొడల మీద కు జిగురు జిగురు గా ధార గా కార సాగింది. అలా కారిన జిగురు అట్టలు కట్టి మరకలు మరకలు గా తయారు అవుతుందేమో వెళ్ళి కడుక్కుందా మని మెల్లి గా కళ్ళు తెరిచి నా రొమ్ముల మీద తల పెట్టుకుని పడుకుని ఉన్న తనని లేవ మని చెప్పబోతూ ఎందుకో పైకి చూసిన నా గుండె ఒక్క సారి గా జల్లు మంది. అందుకు కారణం ఎప్పుడు లేచిందో ఏమో పై బెర్త్ మీద ఉన్న సు మన తన కళ్ళు పత్తి కాయల్లా చేసుకుని మా ఇద్దరి వైపే చూస్తుంది. ఒక్క నిమిషం వళ్ళంతా వణికినట్లు అయిపోయి వెంటనే మళ్ళీ కళ్ళు మూసుకున్నాను. తను చూస్తున్న విషయం గంగాధరం గారితో చెబుదామా వద్దా అనుకుంటూ మెల్లి గా తన తలని పట్టుకుని “ఇక వెళ్ళి పడుకోండి మళ్ళీ మా వారు లేస్తారేమో” అంటూ మెల్లిగా అన్నాను. అంట నా మాటలు విన్న తను మెల్లి గా నా ఎద మీద నించి తల పైకి ఎత్తారు. తను అలా చెయ్య గానే నా కళ్ళు మెల్లి గా తెరిచి పై బెర్త్ వైపు చూసాను. సుమన అటు తిరిగి పడుకుని ఉంది. బహుశా తాత గారు లేవడం చూసి నిద్ర నటిస్తున్నట్లుంది. గంగాధరం గారు నా మీద నుంచి లేవగానే నేను హడావిడిగా రవిక హుక్కులు పెట్టుకుని, చిందర వందర గా వూడి పోయి ఉన్న చీరను సర్దుకొని, లంగా తోనే నా తొడల మధ్య గంగాధరం గారు వొలక పోసిన జిగురును తుడుచుకుని శబ్దం చెయ్య కుండా దుప్పటి ముసుగు తన్నాను. చేరవలసిన దాని కన్నా 30 నిమిషాలు ఆలశ్యంగా వైజాగ్ స్టేషన్ చేరింది మేము ఎక్కినా ట్రైన్. స్టేషన్ లో ఆగే దాని కి 5 ని మిషాల ముందే గంగాధరం గారు పై బెర్త్ మీద ఉన్న సుమనని నిద్ర లేపారు. నిద్ర లేచి బెర్త్ మీద నించి దిగి రాగానే నా కళ్ళల్లోకి చూసింది సు మన. వెంటనే గిల్టీ గా కళ్ళు దించుకున్నాను నేను. అప్పటికే శ్రీవారు లేచి కిందకి దిగి వచ్చి మా సూట్ కేసులు రెండిటినీ బెర్త్ కింద నించి బయటకు తీసి రెడీ గా పెడుతున్నారు. సు మన వెళ్ళి ముఖం కడుక్కుని వచ్చే సరికి ట్రైన్ స్టేషన్ లో ఆగడం జరిగింది. ట్రైన్ ఆగిన రెండు నిమిషాల కు ఎవరో ఒకతను మేము ఉన్న కూపే లోకి వచి గంగాధరం గారితో “బాగున్నారా అంకుల్” అంటూ పలకరించాడు. “అహా.. బాగున్నా మయ్యా ప్రభాకర్. నువ్వెందుకు రావటం, డ్రైవర్ని పంపుంటే సరిపోయేది కదా” అన్నారు. “అయ్యో దానిదే ముంది అంకుల్ అంటూ” సు మన వైపు తిరిగి ఈ అమ్మాయి ఎవరన్నట్లు చూసారు. “ఇది సుమన, మా రెండో వాడి కూతురు” అంటు తనని పరిచయం చేసారు గంగాధరం గారు. తరువాత మా వైపు తిరిగి “ఈయన శాస్త్రి గారు, ఆవిడ వారి భార్య లలిత. ఇద్దరూ నాకు బాగా కావలసిన వారు” అంటూ మా ఇద్దరిని పరిచయం చేసారు. “పెద్దాయన కు రాత్రి చూపిన రుచితో మేము బాగా కావలసిన వాళ్ళమి అయిపోయినట్లు న్నాము” అనుకున్నాను. ముందుగా అనుకున్నట్లే గంగాధరం గారి కోసం వచ్చిన కారులోనే మేము కూడా ఎక్కి వాళ్ళతో పాటు వాళ్ళు దిగబోయే వోటలుకే బయలుదేరాము. ప్రభాకర్ గారే కార్ డ్రైవ్ చేస్తున్నారు, గంగాధరం గారు తన పక్కన ముందు సీటులో కూర్చుంటే, నేను, మా వారు, సుమన వెనుక సీటులో కూర్చున్నాము. వోటల్ దగ్గరకు రాగానే ” మీరు రూం తీసుకుని స్నానం అదీ చేసి రెడీ అవ్వండి అంకుల్. నేను ఒక గంట తరువాత డ్రైవర్ ని పంపుతాను. వాడు మిమ్మల్ని ఇంటి కి తీసుకొస్తాడు” అని గంగాధాం గారికి చెప్పి మా అందరి దగ్గరా శెలవు తీసుకుని వెళ్ళారు ప్రభాకర్ గారు. తను అటు వెళ్ళగానే మేము ఒక రూం, గంగాధరం గారు మరో రూం తీసుకుని రిసెప్షన్ లో నించి బయట పడ్డాము. స్టేషన్ నుంచి కారులో వస్తున్నంత సేపు గానీ, వోటల్ రిసెప్షన్ దగ్గర కానీ సు మన, గంగాధరం గార్లు అసలు రాత్రి ఏమీ జర గ నట్లే ప్రవర్తించ సాగారు. నాకు మాత్రం సుమన కళ్ళల్లోకి చూడాలంటేనే అదోలా ఉండింది. మా రూములోకి వెళ్ళగానే శ్రీవారి వైపు తిరిగి “అవునూ రాత్రి గంగాధరం గారు నిద్ర పోగానే కిందకి వస్తానన్నారు.. మరి రానే లేదే?” అన్నారు. “అలసట గా ఉండి బాగా నిద్ర పట్టే సిందోయ్. అయినా ఈ నాలుగు రోజులు మనిద్దరికే కదా” అంటు నవ్వారు శాస్త్రి. “బాగానే ఉంది. మీ సంబరం. వద్దు వద్దు అంటుంటే నా చేత ఆ ముసలాయన్ని రెచ్చగొట్టించారా.. తను దానిని అలుసుగా తీసుకుని అర్ధరాత్రి వచ్చి మీద పడ్డాడు. నేను ముందు మీరే మో అనుకున్నా.. తరువాత కళ్ళు తెరిచి చూస్తే ఆయన..” అంటూ ఆపాను. “త రు వాత? ఏమైంది.. ఆ ముసలాడు నిన్ను వాయించాడా?” అంటు ఆత్రంగా ప్రశ్నించారు శ్రీవారు. “లేదు.. నేను తనకి మెల్ల గా నచ్చ చెప్పి.. వీలుంటే తరువాత చూద్దాం లేండి అంటూ పంపేసాను. ఆ క్షణాన మీ మీద నాకు ఎంత కోపం వచ్చిందో తెలుసా?” అన్నాను. “సారీ రా లలితా. నా సంగతి నీకు తెలుసుకదా. హాయిగా ఆ ముసలాడి చేత వేయించుకుని నీ కోరిక తీర్చుకుని బాగా ఎంజాయ్ చేసి ఉండొచ్చు కదా? నేను చేసిన తప్పుకు ఇప్పుడే పరిహారం చెల్లిస్తాను” అంటు నన్ను దగ్గరకు తీసుకుని నా రవిక మీద చెయ్యి వెయ్యబోయారు ఆయన. ఇప్పుడు అసలు కార్యక్రమం మొదలు పెడితే నా తొడల మధ్య ఉన్న జిగురు మరకలు చూసి శ్రీవారు నేను సగం నిజమే చెప్పానన్న విషయం ఎక్కడ పసికడతారో అని “ముందు వెళ్ళి స్నానం చెయ్యాలి, వళ్ళంతా విసుగ్గా ఉంది” అంటూ బాత్రూం వైపు నడిచాను.