తప్పెవరిది – 60
అక్కడ రూంలోని మంచం మీద వెల్లి కలా పడుకుని ఉంది సుమన. లంగా, వోణీ వేసుకుని వచ్చినట్లుంది. తన లంగా పొట్ట వరకూ లాక్కుని బొడ్డు వద్ద కుప్పగా చేర్చి ఒక చేత్తో పట్టుకుని ఉంది. మరో చేతిని తన తల కింద పెట్టుకుని ఉంది. వోణి, రవికా ఇంకా తన వంటి మీద అలానే ఉన్నాయి. అలా పడుకుని ఉన్న తన కాళ్ళ మధ్యలో నిల్చుని ఉన్నారు శాస్త్రి. తన పాంట్, అండర్ వేయర్ పాదాల దాకా కిందకి లాక్కుని ఉన్నారు. తన పాదాల దగ్గరే ఒక పక్కగా సు మన పాంటీ పడి ఉంది. సు మన రెండు కాళ్ళ మధ్య నిలబడి ఉన్న శాస్త్రి, తన గూటాన్ని ఆమె లేత రెమ్మల మధ్య దించి నడు మును శరవేగంతో ఊపుతున్నారు. వాళ్ళ వాల కం చూస్తుంటే నేను స్నానం చేసి వచ్చేలోపల తాము చేస్తున్న పని పూర్తి చెయ్యాలని తొదరలో ఉన్నట్లున్నారు. “చీ.. చీ.. ఇదేంటి ఇది.. పొద్దున్నే ఇంకే మీ పని లేనట్లు మొదలు పెట్టారా?” అన్నాను. అప్పటి కి కానీ నేను ఆ రూంలోకి వచ్చిన విషయం వాళ్ళిద్ద రూ గమనించ లేదు. శాస్త్రి నా ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పకుండా మరింత వేగంగా తన నడుమును ఊపసాగారు. ఆ పిల్ల కూడా ఏమీ మాటలాడ కుండా “వరా.. వో.. మ/.. ఓహ్.. మ్…” అని గట్టి గా మూలుగుతూ తన నడుమును ఎగరేస్తూ శాస్త్రి ఊపుడు కి ఎదురొత్తులు ఇస్తుంది. ఇళ్ల వాళ్ళిద్దరినే ఈ లోకం లోకి తీసుకు రావడం నా వల్ల కాదనుకుని నా సూట్ కేస్ తీసి నేను తెచ్చుకున్న రెండో చీరా, మాచింగ్ క్లౌజ్, బ్రా, లంగాల్ని తీసుకుని మళ్ళీ బాత్రూంలోకి నడిచాను. నేను తిరిగి బట్టలు కట్టుకుని వచ్చే సరికి శ్రీ వారు సుమన మీద అలానే సోలి పోయి ఉన్నారు. అప్పటి కే ఇద్ద రూ ఔట్ అయినట్లున్నారు. నేను రూంలోకి రావడం చూసిన శ్రీ వారు తన మీద నుంచి లేచి వాళ్ళిద్దరి తొడల మధ్య ఇంకా ఊడని లింకుని మెల్లి గా వూడదీసి తన గూటాని కి వేలాడుతున్న కండోం ని తీసి మంచం కింద విసిరేసారు. అలా వేసిన వెంటనే తన పాదాల వరకూ లాగే సి ఉన్న అండర్ వేయర్, పాంట్ లను మెల్లి గా పైకి లాక్కున్నారు. ఇంతలో ఆ పిల్ల కూడా పరుపు మీద నుంచి లేచి నిలబడి తన లంగాని కింద కి దించి సర్దుకుంది. తరువాత కింద నేల మీద పడి ఉన్న తన పాంటీ ని అందుకుని లంగా లోపలగా చేతులు పోనించి తొడుక్కో సాగింది. “ఏంటి ఉదయాన్నే మరో ధ్యాస లే కుండా దుకాణం తెరిచారే?” అన్నాను డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ వద్ద కు నడిచి దువ్వెన అందుకుంటూ. “అదే మీ లేదోయ్, సు మన వాళ్ళు రూం ఖాళీ చేసి బయలుదేర బోతున్నారట. వాళ్ళ తాతయ్య గారి ఫ్రెండ్ ఇంటి కి వెళ్ళి అక్కడ మధ్యాన్నం భోజనం చేసి అటు నుంచి అటే స్టేషన్ కు వెళ్ళి 4 గంటల కు వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళే ట్రైన్ ఎక్కుతున్నారట. అది చెప్పి పోదామని వచ్చింది. తను వచ్చే సరికి నువ్వు స్నానానికి వెళ్ళి ఉన్నావు కదా. నువ్వు వచ్చే దాకా ఎలాగూ వెయిట్ చెయ్యాలి కదా? అంత వరకూ ఊరకే ఎందుకు కూర్చోవడం అని ఏదో సరదాగా..” అంటూ తను చేస్తున్న పనికి సంజాయిషి ఇచ్చారు. శ్రీ వారు. నేను ఏదో అనే లోపల సు మన “ఇక నేను వెళ్ళాస్తాను ఆంటీ. నన్ను మర్చిపోరు కదా?” అంది. “అయ్యో ఎంత మాట మ్మా. నేను మర్చి పోయినా మీ అంకుల్ మర్చి పోనిస్తారా?” అని నవ్వి… “తిరిగి మీ ఊరు వెళ్ళాక ఇక్కడ జరిగిన విషయాలన్నీ మర్చి పోయి బాగా చదువుకో” అని సలహా పడేసాను. నిన్నటి నుంచీ ఆ పిల్లలో రేగుతున్న కుతి చూస్తుంటే, ఆ పిల్ల తిరిగి వెళ్ళగానే ముందో బోయ్ ఫ్రెండ్ ని వెతుక్కుంటుందని నాకెందుకో గట్టి నమ్మకం ఏర్పడి పోయింది. “అలాగే ఆంటీ. మరి ఉంటానైతే..” అని “వెళ్ళొస్తాను అంకుల్” అంటు శాస్త్రి కి కూడా చెప్పి మా రూంలోంచి బయట పడింది తను. అలా వెళ్తున్న తన వైపే దిగులుగా చూస్తున్న శ్రీవారి వైపు తిరిగి “ఇక దిగులు పడింది చాలు కానీ బయలుదేరుదామా?” అన్నను. “అదేంటి మళ్ళీ ఆ రవిక లోపల కవచం వేసుకున్నావు. మన ట్రిప్ మొత్తం శృంగార మయం అవ్వాలి. నువ్వు వీలయినంత వరకూ నీ వళ్ళు ప్రదర్శించాలి అని చెప్పాను కదా?” అన్నారు శ్రీ వారు నా వైపు చూస్తూ. తను మాట్లాడుతున్నది నేను వేసుకున్న బ్రా గురించి. వెంటనే నేను “అదెంటండీ, గుడికి వెళ్తూ కూడా అలా ఉండాలంటే ఎలా. కనీసం దేవుడి దగ్గరకు వెళ్ళేప్పుడన్నా నా మనసు కొంచెం పవిత్రంగా ఉండనివ్వండి” అన్నాను. దానితో తను ఏమీ మాటలాడలేదు. ఇద్ద రం రూం తాళం వేసుకుని వోటల్ లోంచి బయట పడ్డాము. అంత కు ముందే శ్రీ వారు వోటల్ బోయ్ ని పంపించి టాక్సి మాట్లాడి తెప్పించి ఉండడంతో నేరుగా వెళ్ళి టాక్సిలో ఎక్కబోతూ ఎందుకో అను మానం వచ్చి ఒక వైపుకు చూసాను. నా అను మానం నిజమే.. అక్కడ కొంచెం దూరంగా మోటర్ సైకిల్ పై కూర్చుని కన పడ్డారు నిన్న బీచ్ వద్ద మమ్మల్ని చూస్తూ మమ్మల్ని వోటల్ వరకూ వెంబడించిన ఆ కుర్రాళ్ళు ఇద్ద రూ. టాక్సిలో ఎక్కి కొంత దూరం పోయాక మెల్లి గా వెనక్కు తిరిగి చూసాను. నేను ఊహించింది నిజమే మా కారు వెనుకే ఫాలో అవుతుంది వాళ్ళిద్దరి బైక్, “ఏంటి అలా వెనక్కు చూస్తున్నావు?” అన్న శ్రీవారి ప్రశ్నకు సమాధానంగా నిన్నటి నుంచీ నేను గమనించిన విషయం గుస గుసగా చెప్పాను. అంతా విన్న తను “వెరీ గుడ్” అన్నారు తను. “అంటే?” అన్నాను నేను. “తరు వాత చెబుతాను” అన్నారు. అప్పటి కే టాక్సిలో ముందు సీట్ లో కుర్చున్న క్లీనర్ కుర్రాడు వెనక్కు తిరిగి మా వైపే చూస్తున్నాడు. “ఏంటి రా?” అన్నారు శ్రీ వారు వాడితో. “నేరుగా గుడి దగ్గరకు పొమ్మంటారాండి?” అన్నాడు వాడు. “అవును” అన్నారు శ్రీ వారు. కొద్ది సేపట్లో మేము ఎక్కిన టాక్సి సింహాచలం లోని నరసింహ స్వామి ఆలయం వద్ద కు చేరింది. ఇక మిగతా విషయాల మీద ఆలోచనలు మానేసి నా మనసు పూర్తిగా దేవాలయం మీద లగ్నం చేసి గుడిని, దేవుడిని దర్శించాము. దర్శనం అయిపోయాక, గుడి అంతా తిరిగి చూసేసే సరికి మధ్యాన్నం 12 గంటలు కావొస్తుంది. ఇక నడిచే ఓపిక లేక ఒక చెట్టు కింద కూర్చుని శ్రీ వారితో “తినేందుకు ఏమన్నా దొరుకుతుందేమో చూడండి. ఆకలి దంచేస్తుంది” అన్నారు. తను “అలాగే” అంటూ లేచి అటు అడుగు వేసారు. తను అలా అడుగు వేసారో లేదో అప్పుడు గ మనించాను. దూరంగా నిలబడి మా వైపే చూస్తున్నారు ఆ కుర్రాళ్ళు. నాకెందుకో వాళ్ళ వాల కం చూస్తే భయం వేసి “ఆగండి నేనూ వస్తున్నా” అంటు లేచి హడావిడిగా శ్రీ వారి వెనుకే నడిచాను. “ఏమైంది మళ్ళీ?” అన్నారు తను. “అది గో, ఆ కుర్రాళ్ళు మనల్నే వెంటాడుతూ ఇక్కడకు కూడా వచ్చారు” అన్నాను. “ఇంకే మీ అయితే అను మాన మే లేదు. వాళ్ళు నీ కోస మే వెంపర్లాడుతున్నట్లు న్నారు” అన్నారు తను. “ఏమిటి మీరు అనేది?” అన్నాను. “ఇందాక టాక్సిలో వెరీ గుడ్ అన్నాను కదా. దానిని బట్టి అయినా నా మనసులో ఏముందో తెలుసుకో లేదా?” అంటూ నవ్వారు ఆయన. “అంటే? వాళ్ళిద్దరితో నేను..!” అన్నాను. గుడి ప్రాంగణంలో అటువంటి మాటలు మాటలాడ వలసి వచ్చినందుకు మనసులోనే చెంపలు వేసుకుంటూ, “ఆహా!. కరెక్ట్ గా ఊహించావు. ఎలాగోలా ప్లాన్ చేసి వాళ్ళని మన వోటల్ గదికి రప్పిద్దాం” అన్నారు. ఇక ఆ గుడిలో నిలబడి తనతో ఆ విషయం గురించి చర్చించేందుకు ఇష్టం లేక నేనే మీ మాటలాడలేదు. నా మౌనాన్ని అంగీకారంగా తీసుకున్నట్లున్నారు తను. గుడిలోంచి బయట పడి ఒక చిన్న వోటల్ చూసుకుని దానిలో ఇద్ద రం భోజనం చేసి తిరిగి మేము వచ్చిన టాక్సి వైపు నడిచాము. “ఇక ఇక్కడ నుంచి ఎక్కడ కు వెళ్తాము?” అంటూ అడిగారు శ్రీ వారు. “రిషి కొండ కానీ భీముని పట్నం నీ వెళ్లా మండీ. వాటి గురించి ఎంతో విని ఉన్నాను” అన్నాను. దాని కి సమాధానంగా శ్రీ వారు “అవి ఇక్కడ కు కొంచెం దూరం కదా. రేపు వెళ్లాము లే వోయ్. ఈ లోపల ఇక్కడకు దగ్గరలో ఏమన్నా ఉంటే చూద్దాం” అన్నారు.