నీ పూకుని తనివి తీరా నాకుకుని
కామేష్ కి ఉద్యోగం పంచాయతీ రాజ్ ఆఫీస్ లో వచ్చింది. పోస్టింగ్ ఒక మారు ముల ఊరు కి యిచ్చారు. వాళ్ళ సిటీ నుండి చాలా దూరం – సుమారు ఫది గంటల బస్ ప్రయాణం. ప్రభుత్వ పరీక్ష రాసి తెచ్చుకున్నాడు ఉద్యోగం. ఎలాగైనా వెళ్ళి జేరిపోవాలి అని నిశ్చయించుకున్నాడు. తెలిసిన వాళ్ళు కూడా ఎవ్వరూ లేరు ఆ ఊళ్ళో తనకి. జేరవలసిన రోజు పొద్దున్నే ఏడు గంటలకల్లా ఆ ఊరు లో బస్ దిగాడు. బస్ స్టాండ్ లోనే ఫ్రెష్ ఐపోయి, కాఫీ తాగేసి నేరుగా ఆఫీస్ వెతుక్కుంటూ వెళ్ళాడు. ఒక గంట అక్కడ కూర్చున్నాక సుబ్బారావు వచ్చాడు. అతను ఆ ఆఫీస్ ప్యూన్. తనని పరిచయం చేసుకున్నాడు కామేష్. సుబ్బారావు అతని పెట్టె తీసుకొని ఆఫీస్ లోకి నడిచి అతని కుర్చీ చూపించాడు. మాట మంతీ కలిపి కామేష వివరాలు రాబట్టాడు. “కొత్తగా వచ్చారు కదా.. ఇల్లు చూసుకోవాలేమో మీరు? నాకు తెలిసిన స్నేహితుడి యింట్లో ఒక గది ఖాళీగా ఉంది. కానీ అతని తో ఒకటే చిక్కు.. బ్రహ్మచారిల కి ఇవ్వడు. అతని కొ ఒక ఎదిగొచ్చిన కూతురు ఉంది. మహ అల్లరి ది. అందుకని అతనికి భయం. అయినా అడిగి చూస్తాను. సాయంత్రం ఆఫీస్ అవగానే యిద్దరం వెళదాం” అని అభయం యిచ్చాడు.ఫది గంటల తరువాత ఆఫీస్ కి ఒకొక్కరూ రావడం మొదలెట్టారు. మొదటి రోజు కావడం తోటి పని పెద్దగా అప్పచెప్పలేదు. అందరితో పరిచయం చేసుకొని బాతాఖానీ తోనే రోజు గడిచిపోయింది. సాయంత్రం సుబ్బారావు తో వెళ్ళి యిల్లు చూసాడు. అతని కొంప పెద్దదే. వెనకాల పెరటి లో ఒక గది, దాని లోనే వంటకు వేరే చిన్న ఏర్పాటు ఉంది. బాత్రూమ్ గదికెదురుగా నూతి పక్కన ఉంది. ఈ చిన్న ఊరు లో యింత కంటే ఏమి దొరుకుంది లే అనుకొని మనసును సమాధాన పరచుకున్నాను. సుబ్బారావు యింటి ఓనరు తో తన గురించి పూచీ యిచ్చి ఏ గొడవ ఉండదు, ప్రభుత్వ ఉద్యోగి అని నమ్మకం కుదిర్చి యిల్లు ఫైనల్ చేసాడు కామేష్ కి. వాళ్ళు ముందర గది లో కూర్చొని మాట్లాడుతున్నంత సేపూ రెండు జతల కళ్ళు కామేష్ ని పైనుంచి కింద దాకా పరీక్షిస్తున్నాయి లోపలి గది లోంచి. ఒక జత కళ్ళ మీద అద్దాలు ఉన్నాయి. ముక్కు లావుగా ఉంది. కనుబొమలు దట్టంగా ఉన్నాయి. చెంపలు ముదురుగా ఉండి పెదాలు మాత్రం కసెక్కించేటట్టు ఉన్నాయి. రెండో జత కళ్ళు చిలిపిగా చూస్తున్నాయి కామేష ని. వాటి కిందన ఉన్న ముక్కు సన్నగా, సూటిగా, పొగరుగా ఉంది. మూతి సున్నలాగా పెట్టి తన పెదాల తో ఎక్కిరిస్తోంది కామేష ని. కామేష్ కి అర్థమైంది పరిస్థితి. అమ్మ కూతుళ్ళు యిద్దరూ మగ వాసన కి మొహం వాచిపోయి ఉన్నారని. ఇంటి ఓనర్ (సుందరరావు అతని పేరు) సన్నగా, పీలగా ఉండి గట్టిగా గాలేస్తే ఎగిరిపోయేలా వున్నాడు. బెదురు చుపులు, చిందర వందరగా ఉన్న జుత్తు తో పెళ్ళాం ముందు పిల్లి అని అర్థమైపోతోంది కామేష్ కి. ప్రస్తుతం అతని దృష్టి అంతా ఆ పిల్ల మీద ఉంది. పుర్తిగా కనిపిస్తే బావుండు అని లోపలికి తొంగి చూడడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ ఆమె అక్కడనుండి తప్పుకుంది. సరేలే యింటి లోకి వచ్చాక రోజూ కనిపిస్తుంది కదా అని అనుకుంటూ సందర రావు కి థాంక్స్ చెప్పి తన పెట్టె పట్టుకొని సుబ్బారావు తో సహా తన గది లోకి ప్రవేశించాడు. గది నీట్ గానే ఉంది గానీ కూర్చోవడానికి ఏమీ లేవు. నేల మీదే చతికిల పడ్డారు యిద్దరూ. “ఆఫీస్ లో మానేజర్ గారికి చెప్పి రెండు కుర్చీలు, ఒక బల్ల రేపు ఆఫీస్ నుంచి తెచ్చి వేస్తాను లెండి. అప్పటి దాకా ఎలాగో అలాగ సర్దుకోండి. సుందర రావు గారి భార్య ను మంచి చేసుకుంటే మీకు యిక్కడ ఎటువంటి యిబ్బందీ ఉండదు. ఆమె మంచిదే కానీ కొంచెం దూల ఎక్కువ. మగ గాలి తగిలితే వంకర్లు తిరిగిపోతుంది కుర్రపిల్ల లాగా. జాగ్రత్త గా ఉండండి. ఎక్కువ చొరవ చేయకుండా మసలుకోండి” అని నీతులు చెప్పి నన్ను తీసుకొని ఆ ఊరి “స్టార్” హొటల్ కి భోజనానికి తీసుకొని వెళ్ళాడు.ఆ ఊరికి అదే పెద్ద హొటల్. పెంకుటిల్లు లో ఉంది. మిగతా వన్నీ పాక హొటళ్ళే అని సుబ్బారావు చెప్పాడు. ఇద్దరం తిన్నాక సిగరెట్ ముట్టించి గుండెల నిండా పొగ పీల్చి హీయిగా నిట్టూర్చాడు కామేష్. సుబ్బారావు ఒక కారా కిళ్ళీ బిగించి అతని తో బాటే యింటి దాకా వచ్చి దిగబెట్టి వెళ్ళాడు. తాళం తీసుకొని లోపలికి వెళ్ళేసరికి సుందర రావు అతని వెనుకాలే వచ్చి మంచీనీళ్ళ బిందె ఒకటి యిచ్చాడు తాగటానికి నీళ్ళ తో సహా. అతని వెనకాలే అతని భార్య ఒక గ్లాసు పట్టుకొని వచ్చింది. “గ్లాస్ లేకుండా ఎలా తాగుతాడు అతను మంచినీళ్ళు? ఆ మాత్రం తెలియనక్కరలేదా మీకు?” అని సుందర రావు ని కూకలేసి అతని ని తోసుకుంటు లోపలికి వచ్చేసింది. అప్పుడు చూసాడు ఆమెను పూర్తిగా. మంచి విగ్రహం. నల్లగా ఉన్నా కళ కల మొహం. పెద్ద కళ్ళు, వాటి మీద గోల్డ్ రంగు కళ్ళద్దాల ఫ్రేమ్ తోటి ఆమె ముఖం కళకళలాడిపోతోంది. ఆమె పెదాలు లావుగా ఉండి కొరికేయాలనిపించే లాగున్నాయి. బలమైన భుజాలు, వాటి కింద ఎత్తైన యద, కొంచెం ఎత్తుగా పొట్ట కనిపించాయి కామేష కి. ఆమె తొడలు బాగా బలిష్టంగా ఉన్నాయి అనుకున్నాడు వాటి కేసి ఓరగా చూస్తూ. ఆమెకి అర్థమైంది అబ్బాయి తనను నఖశిఖ పర్యంతం తన కళ్ళ తోనే తడిమేస్తున్నాడని. మనసు గంతులు వేసింది. ఎన్నాళ్ళకు అటువంటి అవకాశం దొరికింది అనుకుంటూ ఆమె కామేష్ గురించి ఆరాలు తీయసాగింది. “అమ్మా, ఎంత సేపే నన్ను ఒక్కత్తినే వదిలేసి యిక్కడ కూర్చున్నావు?” అనుకుంటూ సుడిగాలిలాగా వచ్చింది ఆమె ముద్దుల కూతురు భవానీ. ఇరవై ఏళ్ళు ఉంటాయేమో ఆమెకి. తండ్రి లాగా మంచి రంగు భవానీది. మరీ సన్నం గాకుండా మరీ లావు గా కాకుండా మధ్యస్థంగా ఉంది. ఆమె ఛాతీ కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తోంది. దాని మీద రెండు పెద్ద సైజు చెంబులు బోర్లించినట్టు ఉన్నాయి ఆమె సళ్ళు. లంగా ఓణీ లో ఆమె అందాలు ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తున్నాయి. జాకెట్ కి లంగా కి మధ్యన ఆమె పొట్ట పచ్చగా మెరిసిపోతోంది. “పిట్ట అదిరింది” అనుకొని ఆమె వైపు తిరిగి పలకరింపుగా నవ్వాడు కామేష్. “మా అమ్మాయి భవానీ.. ఉట్టి అల్లరి పిల్ల.. చదువు ఫదవ తరగతి తో ఆపేసింది. నోరు తెరిచిందంటే యిక ఆగదు దాని ప్రవాహం. నీకు రోజూ బోర్ కొట్టేదాకా వాగుతుంది యిక నీ తోటి.” అని పరిచయం చేసింది ఆమె తల్లి. సుందర రావు కిమ్మనకుండా బెల్లం కొట్టిన రాయి లాగా నిలుచునే ఉన్నాడు వారి మాటలు వింటూ. ఒక ఫది నిమిషాలు మాట్లాడి ముగ్గురూ కామేష్ గదినుండి వెళ్ళిపోయారు. “ఏమన్నా కావలసివస్తే మొహమాట పడకుండా అడుగు” అని చెప్పింది పెద్దామె వెళుతూ వెళుతూ. ఆమె వెనుక నే పిల్లది కామేష్ వైపు ఓరగా, కొంటెగా చూసి మూతి గుండ్రంగా తిప్పి ఎక్కిరిస్తూ జారుకుంది.కామేష్ వాళ్ళు వెళ్ళాక తన పక్క పరచుకొని నిద్ర కి ఉపక్రమించాడు. నిన్నటి నుంచి బాగా అలసిపోయాడేమో ఒళ్ళు తేలికుండా నిద్ర పట్టేసింది. గుర్రు పెట్టి నిద్రపోయాడు. మెలుకువ వచ్చేటప్పటికీ టైమ్ ఎంత అయిందో తెలియదు కానీ బయట దొడ్లో లైట్ వెలుగుతోంది. నూతి దగ్గర ఎవరో నడుస్తున్న చప్పుడు వినిపించింది. ఒక నిమిషం తరువాత నీళ్ళ చప్పుడు వినిపించింది. కామేష్ పక్కమీదనుంచి లేచి కిటీకీ లోంచి బయటకు చూసాడు. అతని కళ్ళు పెద్దవైనాయి. ఎదురుగుండా నూతి చప్టా మీద కూర్చొని ఉంది ఒక ఆడ మనిషి. లైట్ వెలుతురు లో ఆమెను యింటావిడగా గుర్తించాడు. ఆమె తన వీపు గది వైపు పెట్టి, చీర పైకి లేపి తన పెద్ద పిర్రలు కనిపించేలాగా కూర్చొని ఉచ్చ పోసుకుంటోంది. ఆ పిర్రల్ని చూసి కామేష్ లుంగీ లో అలజడి మొదలైంది. మనిషి నల్లగా ఉన్నా ఆమె పిర్రలు మాత్రం కొంచెం తెల్ల్గాగానే ఉన్నాయి అనుకున్నాడు వాటి కేసి కసిగా చూస్తూ. కండ పట్టి గుండ్రంగా తెగ బలిసి ఉన్నాయి.