నువ్వు పోర్న్ చూస్తావా?
హాయ్ నా పేరు రుద్ర. ఇండియా లో ఒక టాప్ కాలేజీ నుండి ఇంజనీరింగ్ చేశా. చూడడానికి ఒక మోస్తరుగా ఉండేవాడిని అప్పట్లో. 5’10” పొడవు, అవేరేజ్ బాడీ, కాలేజీ లో స్పోర్ట్స్ టీం లో ఉండడం వల్ల ఫేమస్ ఏ కొంచెం. మా కాలేజీ తెలంగాణ లేదా ఆంధ్ర లో కాదు, బయట. కానీ మన వాళ్ళు ఎలాగో ఎక్కడ పడితే అక్కడ ఉంటారని తెలుసుగా. ఇక కథలో అమ్మాయి గురించి చెప్పాలంటే, పేరు మౌనిక. నల్లగా ఉంటది, 5’2″ ఉంటది పొడవు, మొహం ఏమంత అందమైనది కాదు. కానీ ఇక్కడే అసలు కిటుకు ఉంది. దాని బాడీ మా కాలేజీ లోనే ఎవరికీ లేదంటే నిజం. అప్పట్లో తెలియదు కానీ తర్వాత కనుక్కున్నా దాని సైజ్లు. 36D-29-40. అసలు అది నడుస్తూ ఉంటె అందరు అబ్బాయిలు చూసే వాళ్ళు ఎవరికీ దాని మొహం అంత గ నచ్చకున్నా. అది దానికి కూడా తెలుసు. మేము రెండో సంవత్సరం నుండి ఒకటే క్లాస్, ఒకటే ఫ్రెండ్స్ గ్రూప్. ఇది మా ఇద్దరి ఇంట్రడక్షన్. ఇంక కథలోకి వెళ్దాం థర్డ్ ఇయర్ లో ఉండగా మౌనికకి ఒక బ్యాక్ ఉండేది. నన్ను డౌట్స్ అడుగుతూ ఉండేది దాని గురించే. నేను అలాగే సాయం చేసివాడ్ని. ముందు నుండే ఫ్రెండ్స్ ఏ అయినా, థర్డ్ ఇయర్ నుండి బాగా క్లోజ్ అయ్యాం. ఎక్కువ సేపు లైబ్రరీ లో తాను చదువుకుంటుంటే నేను ఉండి డౌట్స్ క్లియర్ చేయటం. అలాగే నేను కూడా చదువుకోటం తో చాల క్లోజ్ అయిపోయాం. న బుర్ర మాత్రం ఎప్పుడు దాని సళ్ళ మీదే ఉండేది. అది ఒంగి కింద పడినవి తీసుకున్నా, నడుస్తున్నప్పుడు ఊగిన, సళ్ళనే చూసేవాడిని. క్లోజ్ అయ్యాక ఐతే అది చూస్తుందేమో అన్న భయం కూడా పోయింది ఎందుకో. చుస్తే ఏమవుతదిలే అనుకునే వాడ్ని. ఆలా ఒక ఇయర్ లో మేము ఆల్మోస్ట్ కౌపీలే లాగా ఉండే వాళ్ళం. కాలేజీ అంత ఎదో మేము వైఫ్ అండ్ హస్బెండ్ లాగా చూసేవాళ్ళు. కానీ అది మాదిగ నేను రెడ్డి అవ్వడం తో అదంతా కుదరదు అని మా ఇద్దరికి తెలుసు. ఫేర్వెల్ రోజు అది బ్లాక్ చీర, రెడ్ బ్లౌజ్ వేస్కోచింది. మా ఫ్రెండ్స్ అందరు “మావా, నీ కోసమే ర!” అని దొబ్బారు. కానీ నేను అది అవేం పట్టించుకోలేదు. కానీ ఫేర్వెల్ అయిపోయే టైం కి ఇద్దరం ఏడవడం మొదలు పెట్టాం. దాన్ని చూసి నేను, నన్ను చూసి అది ఆపుకోలేకపోయాం. భోరున ఏడుస్తూనే ఫేర్వెల్ నుండి బయటికి వచ్చాము. కాలేజీ క్యాంపస్ లో నడుస్తూ అన్ని మెమోరీస్ గురించి మాట్లాడుతున్నాం. అది పొట్టిగా ఉండడం వల్ల, దాని చీర పైనుండి దాని ఎత్తులు భలే కనపడ్తున్నాయ్. ఎందుకో నేను దాని నడుము మీద చెయ్ వేసి చూసా. అదేం అనలేదు. అలాగే ఆ రాత్రంతా నడిచా. రుద్రా : మౌనిక, మనం ఇంకా కలవమ? మౌనిక : అదేంటి రూ, ఎందుకు కలవరం? నేను న సబ్జక్ట్స్ అన్ని కంప్లీట్ చేసేసా, నేను కూడా బెంగుళూరు లో జాబ్ సంపాదిస్తా. అక్కడ మనం మళ్ళీ ఇలాగె ఎంజాయ్ చేయొచ్చు. రు : ఇలా అంటే? మౌ : ఇందాకట్నుండి న నడుము పట్టుకుని నలిపేస్తున్నావ్ గా ఆలా అనమాట. ఇద్దరం గట్టిగ నవ్వుకున్నాం. తర్వాత తనతో తన హాస్టల్ వరకు తోడుగా వెళ్ళా. వెళ్తూ వెళ్తూ వెనక్కి తిరిగి బై అని నవ్వింది. ఎప్పుడూ ఇలాగే చెప్పినా ఎదో తెలియని తేడా కనిపించింది ఈ సారి. నాలో నేను నవ్వుకుంటూ హాస్టల్ చెరా. ఇంకా హాస్టల్ కి వచ్చాక మా ఫ్రెండ్స్ నన్ను ఆట పట్టించడం మామూలే. ఆలా చూస్తూనే ఆఖరి సంవత్సరం కూడా అయిపోయింది. ఎగ్జామ్స్ అయిపోయే సరికి ఇంకా మౌనిక ని చూడనేమో అన్న బాధ లోపల లోపల నన్ను తినేయడం మొదలుపెట్టింది. హైదరాబాద్ రావాలంటే ఒక రోజు ట్రావెల్ చెయ్యాలి ట్రైన్ లో. ఇద్దరం ఫ్లైట్ బుక్ చేసుకొని ఇంట్లో ట్రైన్ అని అబద్ధం చెప్పాం. ఒకటి రెండు రోజులు కలిసి గడపొచ్చని. వేరే ఇయర్ వాళ్లకి ఇంకా ఎగ్జామ్స్ అవుతుండడం వల్ల హాస్టల్స్ ఏవి క్లోజ్ అవ్వలేదు. ఇద్దరం కాలేజీ లో ఖాళి గదుల్లో కూర్చుని ఏడుస్తూ నవ్వుతూ ఆటపట్టించునంటూ కొంచెం బాధ తో కొంచెం ఎదో తెలియని ఫీలింగ్ తో చాలా టైం స్పెండ్ చేశాం. మొదటి రోజు అది హాస్టల్ కి వెళ్లిపోతుంటే ఎవరు చూడకుండా బుగ్గ మీద కిస్ చేశా. అది నేను కలిపి షాక్ అయ్యాం. నేను ఏమి మాట్లాడకుండా వచ్చేశా రూమ్ కి. రాత్రి మాటల్లేవ్. పొద్దున్న కలిసినప్పుడు కూడా పెద్దగా మాట్లాడలేదు. మామూలుగా మాట్లాడడానికి కొంచెం టైం పట్టింది. మొత్తానికి మాట్లాడుకొని మల్లి హాస్టల్ కి వెళ్తున్నాం. రు : సరే మరి, రేపు ఫ్లైట్ ఉందిగా పొద్దున్నే క్యాబ్ బుక్ చేసి కాల్ చేస్తా. మౌ : రుద్ర ఆగు. గట్టిగ హాగ్ చేసుకొని లిప్స్ మీద కిస్ చేసింది. ఒక్క క్షణం ఎం చెయ్యాలో అర్థం కాలేదు. తాను కేజుయల్ గా వెళ్ళిపోయింది. తర్వాత రోజు క్యాబ్ లో ఫ్లైట్ లో నేను తనని నన్ను తాను టచ్ చెయ్యని ప్లేస్ లేదు. మొదటి సారి దాని సన్ను పట్టుకున్నపుడు నాకు ఎలక్ట్రిక్ షాక్ తగిలినట్టైంది. తనేమో నన్నే ఆలా పెద్ద పెద్ద కళ్ళు పెట్టుకొని చూస్తూ ఉంది. న మడ్డ ఏమో లేచి ఆడుతోంది. అది దాని మీద చెయ్యి వేసి “ఏంటి రుద్ర? ఇది నా కోసమేనా?” అంది మెల్లగా. “అవునే నీ కోసమే” అన్న. ఐతే ఇది నాకు నరకం ల ఉంది ఎందుకంటే టచ్ చెయ్యడం ఎలా ఉన్న, దాన్ని నగ్నంగా చూడాలని నాకు పిచ్చెక్కుతోంది. కానీ ఫ్లైట్ లో క్యాబ్ లో ఇలాంటివి చెయ్యలేం గ. అది దాని షర్ట్ కొంచెం కిందకి జార్చి కొంచెం చూపించింది. అది సరిపోలేదు నాకు. సమ్మర్ వెకేషన్స్లో బాగానే మీట్ అయ్యేవాళ్ళం. కానీ తనకి జాబ్ రాలేదు కాబట్టి నేను బెంగుళూరు వెళ్ళిపోయా, తను హైదరాబాద్ లో ఉండిపోయింది. బెంగుళూరు కి వెళ్లేప్పుడు నాకు సెండ్ ఆఫ్ ఇస్తూ ఏడ్చింది భోరున. బెంగుళూరు వెళ్లిన కొత్తలో రోజు 2 గంటలు మాట్లాడుకునే వాళ్ళం. ఇద్దరం లవ్ అని ఏమి కాన్ఫెస్ చేసుకోలేదు, కానీ ఎదో రొమాన్స్ ఉండేది మాటల్లో. కానీ నా జాబ్, దూరం, ఇంటికి నేను ఎక్కువ రాలేక పోవడం అన్నీ కలిసి మా ఇద్దరి మాటలు తక్కువై. రోజు ఫోన్ నుంచి వారానికి ఒకసారి, ఆలా ఆలా నెలకి ఒకసారి అయిపోయింది. సంవత్సరం లోపు కాల్స్ పూర్తిగా ఆగిపోయాయి. కొన్ని రోజులకి నేను కూడా మర్చిపోయా. ఆఫీస్ పనుల్లో బిజీ అయిపోయా. బెంగుళూరు వచ్చిన రెండేళ్లలో న లైఫ్ చాల మారిపోయింది. జీతం బాగా వస్తుండడం తో న స్టాండర్డ్ అఫ్ లివింగ్ పెరిగింది. మంచి బట్టలు వేసుకోడం, జిం జాయిన్ అయ్యి ఫిట్నెస్ మైంటైన్ చెయ్యడం, మంచి ఫుడ్ తినడం. ఓవరాల్ లుక్స్ డిపార్ట్మెంట్ లో కూడా బాగానే ఇంప్రూవ్ అయ్యా. ప్రైవసీ ఉండాలని పీజీ నుంచి 1bhk ఫ్లాట్ కి షిఫ్ట్ అయ్యా. ఖర్చు ఎక్కువే అయినా ప్రశాంతంగా ఉండేది. ఇలా నా సింగల్ లైఫ్ భీకరంగా ఎంజాయ్ చేస్తూ ఒక రోజు మరతహళ్లి లో ఒక మాల్ కి వెళ్ళా. సినిమా చూసి ఏదైనా తిని ఇంటికొచ్చి పడదాం అని. పాప్కార్న్ క్యూ లో ఒక అమ్మాయి వెనకాల నుండి చుస్తే కట్టి ల ఉండే అనుకున్న. అనుకోకుండా న మడ్డ గట్టిపడిపోతోంది. ఎంత మందిని ఎంత దగ్గరగా చుసిన ఇలా అవ్వలేదు. కానీ ఇవాళేంటి అనుకుంటుండగా ఆ అమ్మాయి పాప్కార్న్ తీస్కొని వెనక్కి వెళ్తుంది. ఒక్క సరిగా నాలుక తడారిపోయి, చేతులు వణికాయి. మౌనిక! అన్నాను. తనతో పాటు ఇంకో 20 మంది నను వింతగా చూసారు. చాలా మారిపోయింది. “రుద్రా!” తన గొంతులో ఆనందం తో కలగలిపిన తడబాటు ఆశ్చర్యం. పాప్కార్న్ కింద పడినంత పనైంది. నేను ఆ పాప్కార్న్ క్యూ వదిలేసి బతికి వచ్చి గట్టిగ పెనవేసుకున్న తనని. రు : వావ్! చాలా మారిపోయావు! ఇక్కడేం చేస్తున్నావ్? నేనేం మాట్లాడ్తున్నానో నాకే తెలీదు. మౌ: నువ్వు కూడా చాల చేంజ్ అయ్యావ్. ఏ మధ్యే ఇక్కడ జాబ్ వచ్చింది. 2 మంత్స్ ముందే షిఫ్ట్ అయ్యా. ఇక్కడ మరతహళ్లి లోనే ఉంటున్న. రు: అవునా! నేను కూడా ఇక్కడే ఉంటున్న దగ్గర్లో. నే ఫ్రెండ్స్ తో వచ్చావా? మౌ: ఔను. మళ్ళీ కలుద్దాం. నే నెంబర్ ఇవ్వు.