బలే చాన్సులే! 1
లోపల….. సుజుత్ర మంచం టుద కూర్చుని వుంది. అమె వొట్టినే కూర్చోలేదు. అమె కట్టుకున్న ఎర్ర రంగు చీర, లోపావడతో సహా,అమె నడుం దాకా లేపేసికుని కూర్చుని వుంది. ఆమె తెల్లటి తొడలు రెండూ బయటే వున్నాయి. అంతంత లావున్న తొడలని ఇంత వరకు చూడని గోపి వాటివంకే కన్నార్పకుండా చూస్తుండిపోయాడు. అరటిబోదెల్లా వున్న తన తొడలను ఎడంగా పెట్టుంచి, తన మదనపుష్పం టుద వొత్తుగా పెరిగిన కేశసంపదను కత్తిరించుకుంటుంది…. ఓ చేత్తో చిన్ని కత్తెరను పట్టుకుని దాంతో, మరో చేత్తో తన వెంట్రుకలను పట్టుకుని, మెల్లగా కత్తిరించి, తన ఎదురుగా పెట్టుకున్న న్యూస్ పేపర్ బుద వేస్తుంది. మరి ఎప్పటినుండి పెంచుతుందో ఏమో గాని, అమె ఎదురుగా ఓ చిన్న వెంట్రుకలు కుప్ప తయ్యారయింది. “అబ్బ! ఎంత బొచ్చు పెంచుకుంది! సుబుత్ర ఆంటి”మనస్సులోనే కసిగా గొణుకున్నాడు గోపి. టెన్ పూర్తి కావస్తున్న అతనికి ఈ మధ్యనే మొలకలు మొలుస్తున్నాయి. వాటితో, సుబుత్రం కం పేర్ చేసుకుని అశ్చర్యపోతూ అమె దిమ్మ వంకే అశగా చూస్తుండిపోయాడు. సుబుత్ర మాత్రం దీక్ష గా తన తొడల మధ్యకు చూసుకుంటూ, తన పూక్ష వరం కంటిన్యూ చేస్తుంది. అమె ఎంతగా తన పనిలో మునిగిపోయందంటే, ఎవరన్నా వచ్చి అమె కెదురుగా నిలబడి అమె నగ్నసౌందర్యాన్ని చూస్తున్న పట్టించుకునే స్థితిలో లేదు. గోపి తన నిక్కర్లో లేచిపోయిన తన జూనియర్‌ ని నలిపేసుకుంటూ, అమె ఆడతనం వంకే చూస్తుండిపోయాడు. అతని కళ్ళకి అమె పూ- తప్ప ఏం కనపడటం లేదు. బలే చాన్సులే! ఎంత సేపు పిలిచినా ఎవ్వరూ పలకకపోవటంతో, తలుపులు తోసాడు గోపి. అం బార్లా తెరుచుకున్నాయి. తలుపులు ఇలా వదిలేసి, లోపల ఏం చేస్తున్నారబ్బా? అనుకుంటూ లోపలకి అడుగు బెట్టాడు. “ఆంటీ!” మరోసారి పిలిచాడు. ఎవ్వరూ పలకలేదు. అసలు ఏమయ్యింది అర్ధం కాక, మధ్య గదిలోకి అడుగుపెట్టాడు. ఇల్లంత నిశ్శబ్దంగా వుంది… ఎక్కడా ఏ అలికిడి లేదు… అసలు ఎవరన్నా వున్నారా ? అన్న సందేహం కలుగుతుంటే, మెల్లగా బెడ్రూం కర్టెన్ పక్కకు జరిపాడు. అంతే!!!… అతని గుండె ఝల్లమంది…..వొంట్లో వున్న రక్తం అంతా మరిగిపోయింది. తన చూస్తుంది నిజమా? కలా? అయోమయంలో పడిపోయాడు. భయంతో కర్టెన్ వదిలేసాడు. బయటకు వెళ్ళిపోదామని అనుకున్నాడు. కాని అతను మనస్సు వూరుకోలేదు. మళ్ళా ఇలాంటి దృశ్యం నీకు ఈ జన్మలో కనిపించదు……పర్వాలేదు చూడు….చూడు…అని ప్రోత్సహించింది అతని అంతరాత్మ. భయం ……భయంగా……. కర్టెన్ కొద్దిగా పక్కకు జరిపి……. ఒక కన్నుతో లోపలకి తొంగిచూసాడు. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది…….. అమె కత్తిరించుకోవటానికి లుగా, తనకు సాద్యమైనంతగా తన పంగ ఎడం చేసి కూర్చుంది. దాంతో అమె దిమ్మ పగిలిన దానిమ్మ పండులా (0చ్చుకుని వుంది. (చ్చుకున్న ఆ చీలికలో నుండి దానిలోని ఎర్రని భాగం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది గోపికి. దాంతో పూర్తిగా పిచ్చివాడయ్యిపోయాడు. కొద్దిగా పైట జారి, చనుగుబ్బల వుబ్బు కనపడితేనే కార్చుకునే వయస్సు అతనిది. ఏకంగా ఓ స్త్రీ అంత్యంత రహస్యమైన భాగాన్ని అంత పచ్చిగా చూపిస్తుంటే, నిలవలేకపోతున్నాడు. ఏదో చెయ్యాలని ఆరాటపడిపోతున్నాడు. అలాగని చెప్పి ధైర్యం చెయ్యలేడు. దాంతో అతని ఏం చెయ్యాలో తెలీక తన ప్రతాపం అంత తనజూనియర్ ఓద చూపిస్తూ, వణికిపోతున్నాడు. అలా తన సామానుని నలి పేసుకుంటూ వున్న గోపికి బయట ఏదో అలికిడి 9నిపించింది. ఒక్కసారిగా వొళ్ళు చల్లబడిపోయింది. తనని ఇలా చూసారంటే తన బతుకు బండే అనుకుంటూ, గబగబా వెనక్కి వచ్చేసి, హాల్లోని సోఫాలో కూర్చుని, చేతికి అందిన పుస్తకం అందుకుని చదువుతున్నట్టు నటించటం ప్రారంభించాడు. అతని గుండె దడ దడా కొట్టుకుంటుంది… వొళ్ళంతా చెమటలు పట్టేసినాయి….. నోరు పిడచకుట్టుకునిపోయింది…. అలాగే బరువుగా వూపిరి తీస్తూ, కూర్చుండిపోయాడు. అతని అనుమానం నిజమయ్యింది… రెండు చేతుల్లో, రెండు సంచులతో బ్రహ్మం అడుగు పెట్టాడు. గోపిని చూసి “ఎంత సేపయ్యింది గోపి! నువ్వు వచ్చి?” అడిగాడు. ” “అ… అఅ.. .ఇప్పుడే!…. ఇప్పుడే…వచ్చాను..” తడబడిపోతూ సమాధానం ఇచ్చాడు గోపి. “….హాల్లోనే కూర్చున్నావే? లోపలకి వెళ్ళలేకపోయావా?” “అ…..ఆంటిని పిలిస్తే పలక లేదు……ఒకవేళ స్నానానికి వెళ్ళారా మోనని…… ఇక్కడే కూర్చుని వున్నాను.అంతే!”నోటికి వచ్చిన అబద్దం చెప్పాడు గోపి. “ఏంటి అలా వున్నావ్…..వొళ్ళంతా ఆ చెమటలు ఏంటి? కనీసం ఫ్యాన్ అన్నా వేసుకోవచ్చుగా?” “ఏంలేదు!! బాగానే వున్నాను…..” నసుగుతూ వెర్రినవ్వొకటి నవ్వాడు గోపి. “బలేవాడివే! ఇంత మొహమాటమైతే…ఎట్లా?….” అంటూ ఫ్యాన్ స్విచ్ వేసాడు బ్రహ్మం. “కూర్చో! ఇప్పుడే వస్తా……. సుబుతా…..సులు……” అంటూ లోపలకి వెళ్ళాడు బ్రహ్మం. ఇప్పుడు ఏమవతుందో అని వూపిరి బిగబట్టి వింటున్నాడు గోపి. అతను అశ్చర్యపోయేదట్లుగా లోపల నుండి పకపకా నవ్వులు 10నిపించినాయి. గోపి అలాగే అయోమయంగా చూస్తుండిపోయాడు. బ్రహ్మం లోపలనుండి ముసిముసి నవ్వులుతో బయటకు వచ్చాడు. ఆ వెనకే సుబుత్ర నువ్వుకుంటూ వచ్చింది. “నువ్వు స్నానానికి వెళ్ళావామోనని ఇక్కడే కూర్చున్నాడంట గోపి! పాపం!”అంటూ గోపి వంక తిరిగి ” అంటి స్నానానికి వెళ్ళలేదయ్యా! …లోపల వేరే పనిలో వుండి…. నువ్వు వచ్చిన సంగతి పట్టించుకు లేదంట!” నవ్వుతూ అన్నాడు. సుుత్ర కూడా నవ్వుతూ “నువ్వు ఎంత సేపయింది వచ్చి? కొంచెం గట్టిగా పిలవవచ్చుగా? నాకసలు అనపడ లేదు…… నేను లోపల ఏవో శుభ్రం చేసుకుంటూ వుండిపోయాను”అని, పకపకా న్వంది. అమెతో జత కలిపాడు బ్రహ్మం . అమె నవ్వుతున్నప్పుడు వూగుతున్న అమె స్థనాలను చూసి ‘చాలా పెద్ద ం!’ కసిగా అనుకున్నాడు గోపి. పైకి మాత్రం ఏటు తెలీని అమాయకుడు మల్లే వాళ్ళతో నవ్వులు పంచుకున్నాడు. వస్తున్న నవ్వును ఆపుకుంటూ, “కొద్దిగా టీ! తీసుకువసాను గోపి ! తాగి వెళుదువుగాని” అంటూ లోపలకి వెళ్ళింది సుజుత్ర. వెళ్తున్నప్పుడు, లయబద్దంగా కదులుతున్న అమె పిరుదులుని చూసి ‘ఆంటి పిర్రలు ఇంకా పెద్దం. ఫుట్ బాల్ సైజులో వున్నాయి .’ మరోసారి గొణుకున్నాడు గోపి. ఈ లోపల ఏవో చెబుతున్న బ్రహ్మం మాటలకి వూ కొడూ, సుబుత్ర నగ్నరూపాన్నే గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు. అసలు నీళ్ళతో పరిచియం 00తగా జరిగింది. తనకి సైకిల్ తొక్కటం రాదు. తన ఫ్రెండ్స్ అంతా సైకిళ్ళు తొక్కుకుంటూ వచ్చేస్తారు. తనకి మాత్రం రాకపోయేసరికి అందరు వెక్కిరించేవారు. ఇకదాంతో తను సైకిల్ నేర్చుకోవటం మెదలు పెట్టాడు. అలా నేర్చుకుంటున్నప్పుడు, ఓ సారి పొరపాటున ఓ స్కూటర్ కి గుద్దేసాడు. ఆ స్కూటరావాడు బండ బూతులు తిట్టేసి తన దారిని తాను పోయాడు. అసమయంలో తనకు తగిలిన దెబ్బలనుండి కారుతున్న రక్తాన్ని చూసి బెంబేలెత్తిపోతున్న గోపిని చూసి, ఎదురుగా వున్న ఇంట్లో నుండి వచ్చిన బ్రహ్మం, అతనికి ధైర్యం చెప్పి, అతనిని తన ఇంట్లోకి తీసుకు వెళ్ళి దెబ్బలకి ఫస్ట్ ఎయిడ్ చేసాడు. అప్పుడు అతని భార్య సుబుత్ర కూడా అతనిని వోదార్చిపంపించింది. ఇది జరిగి మూడు నెలలు అయ్యింది. అప్పటి నుండి వాళ్ళింటికి వస్తూ, పోతూ వున్నాడు గోపి. ఈ మూడు నెలలో వాళ్ళతో బాగా కల్సిపోయాడు. వాళ్లిద్దరూ కూడా తమకు తెల్సిన వాళ్ళు పెద్దగా లేకపోవటంతో ఇతనిని బాగా కలిడిగా మెసిలేవారు. ఇప్పుడు దాదాపుగా వాళ్ళింట్లో అతను ఓ ఫ్యాణులి మెంబర్. ఇన్నాళ్ళు సాఫీగానే గడిచిపోయింది. ఇప్పుడే అనుకోకుండా నిశ్చలంగా వున్న సరస్సులో ఓ చిన్న గులకరాయి పడింది. “బాబు! గోపి! ఏంటో అలోచనల్లో పడిపోయావ్…..ఇదిగో టీ!” అంటున్న సుబుత్ర మాటలకి ఈ లోకంలోకి వచ్చి పడ్డాడు గోపి. ఎదురుగా టీకప్పుతో సుబుU. మెల్లగా కప్పు అందుకున్నాడు. అసమయంలో అమె చేతివేళ్ళు తగిలి, అతనికి వొళ్ళంతా ప్రకంపనాలు పుట్టినాయి.