బ్లూ ఫిల్మ్ – Part 7
ఏదో బూతుమాట ఆవేశంగా అంటూ నైటీ తీసిపారేసింది. ఏయ్ ఏయ్ ఏమిటిది? భోజనం కానీయ్…” అరిచాను. “ఏమిటీ? మందు ప్రభావం నా మీదా? నా ఒక్కర్తిమీదే! నువ్వు కొట్టలేదూ మందు? ఓ.కే… భోంచెయ్యి. నేనూ భోంచేస్తాను. కానీ ఇలా కాదు బెడ్ రూంలో మనం ఎలాగున్నామో సరిగ్గా అలాగే… నాకలా యిష్టం!” అంటూ ఆమె చటుక్కున నా నడుము మీద చెయ్యివేసింది. క్షణంలో నా లుంగీ ఆమె నైటీ మీద పడింది. నా చూపులు ఆమె ఫాంటసీల మీదే ఫిక్స్ అయిపోయాయి. బిగ్ షాట్ తొందరపడుతున్నాడు. అప్పుడే, ఆమె వచ్చి నా ఒడిలో కూర్చుంది. ఆమె చేతివేళ్ళు బిగ్ షాట్ మీదకి పాకాయి. “నాకు నువ్వు అన్నం కలిపిపెట్టు. నేనిక్కడ బిజీగా వున్నాను కదా మరి…” గోముగా అంటోందామె. నేను కదలలేదు. ఆమె కోపంగా ఫాంటసీలని నా మొహానికి ఆన్చింది. ముచికలు ముచ్చట్లయ్… చిటికిన వేలుతో నా కళ్ళు పొడిచిన భావన. నాకు నరాలు జివ్వుమన్నాయి. చక చక నాలుగు ముద్దలు కలిపి తినిపించాను. నా వేళ్ళు చప్పరిస్తూ తింటోంది. నా వైపే అరమోడ్పు కన్నులతో చూస్తోంది. నువ్వు తిను, నాకు చాలు…” అంది. మంచినీళ్ళు తాగి మెల్లిగా నేలమీదకి జారింది. ఆమె బిగ్ షాట్ ని పరిశీలనగా చూస్తూ, నా మోకాలికి తల ఆన్చింది. నేను భోజనం చేసి, చెయ్యి కడుక్కున్నాను. వెంటనే నా భుజం పట్టి లాగింది. నాలుగడుగులు తూలుతూ వేసాను. జానీ వాకర్ ప్రభావం నామీద కూడా పడిందని అప్పుడు గ్రహించేను. పులిని వేటాడటానికి సిద్ధంగా వున్న వేటగాడిలా బిగ్ షాట్ దిక్కులు చూస్తున్నాడు. నన్ను వదిలేసింది ఉష. బిగ్ షాట్ ని పట్టుకుని ముందుకిలాగింది. నాలుగడుగులు ముందుకేసి కార్పెట్ మీద తూలిపడ్డాను. వెల్లకిల్లా. ఇప్పుడు ట్రిగ్గర్ నొక్కితే పైన వేలాడుతున్న షాండ్*లియర్స్ పేలిపోతాయన్నంత ఉద్రేకంతో ఊగిపోతున్నాడు బిగ్ షాట్. ఉష నా పక్కన చేరింది. ఆమె పాదాలు కలువరేకుల్లా వున్నాయి. నేను ముద్దు పెట్టుకున్నాను. ఆమె నా పాదాలని ముద్దు పెట్టుకుంది. ఆమె కాలి బొటనవేలు ఇప్పుడు నా నోటికి తగిలింది. నా కాలి బొటనవేలును ఆమె చంటి పిల్లవాడిలా చప్పరిస్తోంది. కొంచెం కిందకి జరిగింది. పుస్సీక్యాట్ విరజిమ్ముతున్న మధురమైన పరిమళాలు నా నాసికాపుటాలకి సోకింది వెచ్చగా… వేడిగా… నా నాలుకకి స్పర్శ. పుస్సీక్యాట్ ని ముద్దుపెట్టుకున్నాను. ఫాంటసీలు నా పొట్ట మీద అణిగిపోతున్నాయి. ఆమె విరబోసుకున్న వెంట్రుకలు నా కాళ్ళని కప్పేసాయి. “ఏయ్… ఏమిటిది ఉషా…” ఏదో అనబోయాను. “షటప్! నా మొగుడు నా యిష్టం…” అంటూ నోరు తెరిచింది. బిగ్ షాట్ పునీతుడౌతున్నాడు. ఆమె నాలుకకి ఎన్ని విద్యలు తెలుసో! నా నాలుకకి అజ్ఞానం వస్తోంది. బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ లని ఆమె గోళ్ళు సున్నితంగా నిమురుతూంటే వెన్నుల్లోంచి పులకింత. బిగ్ షాట్ అదృశ్యమవుతున్నాడు. ఆమె జఘన భాగాన నా చేతులు కదులుతున్నాయి. ఆమె కదలికల్లో వేగం. పులిని వేటాడే వేటగాడు అదృశ్యమై తడిసి ముద్దయి ప్రత్యక్షమై, అదృశ్యమై, తడిసి ముద్దయి, ప్రత్యక్షమై, అదృశ్యమై… నా నాలుక నాగినిలా నర్తిస్తోంది. ఆమె అంత్యదశకు చేరుకుంటోందని నాకు తెలుస్తోంది. “ఏయ్…ఏయ్…నో…నో…నో…” అరుస్తూనే విడిపోయి—వెల్లకిల్లా పడిపోయింది ఉష. బిగ్ షాట్ పొగరింకా అణగలేదు. ఆ బాధ్యత పుస్సీక్యాట్ కే అప్పగించాలని నేనామెకు పూర్తిగా చేరువయ్యాను. కలిసిపోయాను. ఆమె మొహం మీద ముద్దులు కురిపిస్తూ ఆమె ఫాంటసీలను సుకుమారంగా శిక్షిస్తూ, గ్రంధపఠనానికి సంసిద్ధుడనై, రంగప్రవేశం చేసాను. స్వర్గలోకపు స్వర్గకవాటాలు సువిశాలంగా తెరుచుకుంటూ వుంటే—బిగ్ షాట్ ని తన సామ్రాజ్యంలోకి తోడ్కొని పోతోంది పుస్సీక్యాట్. బిగ్ షాట్ తల ఎక్కడో దిగంతాలలో ఢీకొంది. ఆమె ఉన్మాదినిలా అరిచింది. నా బుగ్గ మీద కరిచింది. తొడమీద గిచ్చింది. గోళ్ళతో రక్కింది. జానీవాకర్ నషాళానికి ఎక్కింది. నిషిద్ధమంత్రోచ్ఛారణ ఆరంభమయ్యింది. ఉష నోటికి హద్దూ పద్దూ లేదు. “నీ…నీ… లాంటి…గొ…ప్ప…మ…గా…డి…ని… పరిచయం…చేసిన సు…భా…ష్…గారికి…పా…పాదాభి…వందనం…ఏయ్…” బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ ల మృదంగ విన్యాసం వినిపిస్తోంది. బిగ్ షాట్… వేగాన్ని ఆపే శక్తి ఇక ఎవ్వరికీ లేదు. ఉష అరుస్తూనే వుంది. నేను తడుస్తూనే వున్నాను. ఆమె పట్టు విడుస్తూనే వుంది. క్షణాలు అతిరమ్యంగా గడుస్తూనే వున్నాయి. దింగంతాలలో వర్షం కురుస్తూనే వుంది. ఆమె యింకా…యింకా… అరుస్తూనే వుంది. గోడ గడియారం తొమ్మిది గంటలు కొట్టడం ప్రారంభించింది. హతుడి గుండెల్లో దిగబడ్డ కరబాలం అమృతంలో తడిసి విశ్వవిజేతలా బైటకి వచ్చేస్తోంది. అది జానీవాకర్ మహిమో— బిగ్ షాట్ సాధించిన ప్రగతో— ఉష కళ్ళు మూసుకుని ఆనంద పారవశ్యంతో నన్ను మధురంగా తిట్టిపోస్తోంది. ఆమెనలాగే వదిలిపెట్టి—లుంగీ అందుకుని బాత్ రూంలోకి వెళ్ళినట్లు కూడా ఆమె గమనించలేదు. వంటగదిలోకి వెళ్ళి రెండు కప్పులు పొగలు గ్రక్కుతున్న బ్లాక్ కాఫీ కలిపి తీసుకుని వచ్చేసరికి ఆమె తియ్యగా మూల్గుతూ లేచి కూర్చుంది. “వండ్రఫుల్! నిషా నషాళానికి అంటాక బ్లాక్ కాఫీ తీసుకుంటే భలేగుంటది!” కాఫీ వాసనని బట్టి పసిగట్టి కనుబామి లెగరేస్తూ ఆనందంగా అందామె. వెను వెంటనే ఆమె నన్ను నఖశిఖ పర్యంతం తేరిపార చూసి— “హయ్యో… లుంగీ కట్టేసావా! ఛీ…పో___” డిసెపాయింటెడ్ గా అంది. నేను చిరునవ్వు నవ్వి డైనింగ్ టేబిల్ దగ్గరున్న కుర్చీ లాక్కుని కూర్చున్నాను. ఆమె నాకు నాలుగడుగుల దూరంలో కార్పెట్ మీద కూర్చుంది. షాండిలియర్స్ ఆమె ఒంటిమీద పడి బ్లాక్ అండ్ వైట్ కాంపోజిషన్ లో అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది. మరణశయ్య మీద వయో వృద్ధుడనయినా వెర్రివాడిని చేసి— యవ్వనంలోకి వెనక్కి తీసుకు వెళ్ళ గలిగే మనోహరమైన ఆమె ఒంపు సొంపులు, అంగాంగ సౌష్టవం… రెప్పవాల్చకుండా గమనిస్తున్నాడు. “ఇంకా తొలిరాత్రి కాలేదు అభినయ్. ఇలాంటి తొమ్మిదివేల నూట ఇరవై రోజులు గడిస్తే___పాతిక సంవత్సరాల వైవాహిక జీవితం ఔతుంది. నాతో అన్ని రాత్రులు వేగగలవనే అనుకుంటున్నావా?” కాఫీ సిప్ చేస్తూ అడిగిందామె. “తొమ్మిది వేలు కాదు ఉషా, తొంభై వేల రాత్రులయినా, ఇన్ని ప్రత్యేకతలున్న రతీదేవిలాంటి భార్య లభించటం నా అదృష్టం___!” అంటూ లేచి వెళ్ళి ఆమెను దగ్గరకు తీసుకున్నాను. నాకన్నా వేగంగా కదిలిందామె. నా ఒంటిమీద లుంగీ ఉష కంటికి ఆగర్భ శతృవు. అనుక్షణం ఆమె ఫాంటసీలు నాకు ఒక అద్భుతమే. స్త్రీ ఒంపుసొంపుల గురించి నాకు తెలిసింది ఎంతని? ఉషకెన్ని విద్యలు తెలుసు? ఎన్ని ప్రత్యేకతలు తెలుసు? ఎన్నెన్ని అద్భుతాలు తెలుసు? ఈ సృష్టి మా ఇద్దరికన్నా ఎన్నో వందల సంవత్సరాల పూర్వం నుంచీ వుంది— స్త్రీ పురుష శరీరాలు నాలుగు గోడల మధ్య అనంతమైనన్ని సార్లు కలుసుకుని వుండొచ్చు. కానీ నాకిప్పటికీ నమ్మశక్యం కానిది ఒక్కటే— బహుశా స్త్రీ శరీరాన్ని అన్ని రకాలుగా ఉపయోగించి మగాడిని సుఖపెట్టవచ్చని నూటికి తొంభైమంది స్త్రీలకు తెలీదేమో. బహుశా స్త్రీ శరీరం ఇన్ని రకాలుగా ఉపయోగపడుతోందని మగాడిని ఇన్నిరకాలుగా సుఖపెట్టగలదని నూటికి తొంభైమంది మగాళ్ళకి తెలీదేమో. ఆ పెదవులకి వందనం చెయ్యనా? ఆ నవ్వులు, కిలకిలలు. ఆ ముసిముసి నవ్వులు, మునిపంట కొరకడం, హఠాత్తుగా నోటిని ప్రయోగించటం, నాలుకతో వార్నిషింగ్ స్ట్రోక్స్ ఇవ్వటం… అసలామె నోటికి అలసటే తెలీదేమో. రాత్రంతా కష్టపడి____ఒంటిగంట వరకూ ఎన్నెన్ని భంగిమలో. ఉదయం నిద్ర లేచే సరికి… బిగ్ షాట్ ని సవరిస్తూ, వార్నిషింగ్ స్ట్రోక్ ఇస్తూ గుడ్ మార్నింగ్ అని పలవరించటం… ప్రతి అనుభవం ఒక మధురానుభూతి. నన్ను ఊరించి ఊరించి కవ్వించి బిగ్ షాట్ ని యుద్ధరంగానికి సిద్ధం చేసింది. హఠాత్తుగా ఒక గమ్మత్తయిన ఆట ఆడుకుందామా అని అడిగింది. నేను ఆశ్చర్యపోయాను.