ముసలి మొగుడి మూడో పెళ్ళాం! నాలుగో భాగం
లోపలికి వెళ్ళిపోయిన పదని మిషాల వరకూ ఏమాట్లాడ కుండా రాజారాం పక్కనున్న చెయిర్లో కూర్చుని సాలోచనగా నీళ్ళవైపే చూస్తూ ఉండిపోయింది రూప. తర్వాత ఉన్నట్టుండి లేచి అతగాడికెదురుగా నిలబడి “ఇక్కడ కూర్చుంటే ఎలా ఉందండీ, చల్లగాలికి పోటుగా, బావుంది కదూ…” అంది. రాజారాం చూపు నిశ్చలంగా ఆమెపైనే కేంద్రీకృతమై ఉంది. “మన పెళ్ళయి ఎన్నేళ్ళు పూర్తయ్యాయో గుర్తుందాండీ మీకు?” అడిగింది రూప. అతను రెప్పవాల్చకుండా ఆమెవంకే చూస్తున్నాడు. “పెళ్ళయిన మొదటి రోజు రాత్రి ఈ స్విమ్మింగ్ పూల్లో స్నానం చేశాం… అప్పుడే తెలిసింది మీ నిజస్వరూపం నాకు… గుర్తుందా…” అని అడుగుతూనే తన వంటిపైనున్న నైటీని విప్పి కిందకు వదిలేసింది. పూర్తి నగ్నంగా తన ముందు నిలబడిన రూపను చూస్తున్నాడు. కదులుతున్నాయి. రాజారాం. కళ్ళు విచిత్రంగా రెండు చేతులతో తన భారీ చనుద్వయాన్ని కిందనుంచి పైకెత్తి పట్టుకుని “చూడండి వీటిని చూసేగదా నన్ను ఇష్టపడి పెళ్ళి చేసుకున్నానని ఆనాడు చెప్పారు. బాగా చూడండి… అప్పటికీ ఇప్పటికీ వీటిలో మార్పేమైనా ఉందా… ఇంకాస్త పెద్దవైనట్లున్నాయి కదూ…” అడిగింది రూప. రాజారాం ఏమాత్రమూ చలనం లేకుండా ఆమె చనుల వంక చూస్తూ ఉన్నాడు. మోకాళ్ళు వంచి తొడలు బాగా విడదీసింది రూప. చేతి బొటన వేళ్ళతో తన ఉపస్థు రెమ్మల్ని పిచ్చదీసి “దీన్ని చూడండి బుజ్జి ముండని, ఆరోజు దీంట్లో మీరేం దూర్చారు? ఏ ముగుడైనా మొదటి రాత్రి పెళ్ళాం బొక్కలో వాడి దడ్డు దూర్చి వాయించి ఆనందిస్తాడు. కానీ మీరు…. మీ మొడ్డకి రెండింతలు లావుండే కావ్వొత్తిని దించి ఆనందించారు…. గుర్తొస్తోందా?” అంది రూపారాణి ముందుకు జరిగి తన మొత్తని అతని మొహానికి దగ్గరగా ఉంచి నడుముని ముందుకీ వెనక్కీ కదిలిస్తూ. రాజారాం మనసులో ఎలాంటి ఆలోచనలు కదలాడుతున్నాయోగానీ, అతని కళ్ళు మాత్రం ఏరకమైన భావమూ లేక ఆమె ఆడతనాన్నే చూస్తున్నాయి. “చూడ… దొంగ లంజ కొడకా బాగా చూడు… ఇది నీ సొంతం అనుకుంటున్నావు కదూ, నీ కళ్ళముందే దీన్ని వీలైనంత మంది మొగాళ్ళ మొడ్డలతో చిరగ దెంగిస్తా… చూసి బాగా ఆనందించు…” అంది రూప ఆవేశంగా. రాజారాం కళ్ళు మూసుకున్నాడు భారంగా నిట్టూరుస్తూ. రూప గట్టు చివరకు వచ్చి నీళ్ళలోకి ఎగిరి దూకింది. నగ్నంగా ఉన్న ఆమె శరీరం బాణంలా నీటి అడుగుకు దూసుకు వెళ్ళి మళ్ళీ పైకి వచ్చింది. నీటిపై చీపపిల్లలా చెంగు చెంగున ఎగురుతూ తేలుతూ ఈద సాగింది. అవుట్ హౌస్ గది కిటికీ దగ్గర నిలబడి ఉన్నాడు సింగరాజు. దూరంగా స్విమ్మింగ్ పూల్లో జలకాలాడుతున్న రూపారాణి నగ్న శరీరాన్ని ఆకలిగా చూస్తున్నాడు. కసి రేకెత్తించే ఎత్తుపల్లాలతో, ఒంపుసొంపులతో, కంటి కింపుగా ఉన్న ఆమె ప్రౌఢ సోయగాన్ని చూస్తుంటే వాడి మొడ్డ బిర్రబిగిసిపోయింది. గుండ్రంగా, ఎత్తుగా పిర మిడ్ల ఆకారంలో ఉన్న ఆమె పిరుదులని, బలంగా కనక సలాడుతున్న ఆమె తొడలూ చూస్తుంటే నరాల తీపు మొదలైంది వాడిలో. “అబ్బ దీనె మ్మా, లంజ ఎంత కసిగా ఉంది. దొబ్బితే ఇలాంటి దాన్ని దొబ్బాలి..” అనుకుంటూ పాంటు మీదనే తన దడ్డుని చేతి వేళ్ళతో నొక్కుకోసాగాడు. చూసేకొద్దీ రూప వొయలూ, ఒళ్ళువిరుపులూ పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి సింగరాజుని కనురెప్ప వేయడం కూడా మర్చిపోయి ఆమెనే చూడసాగాడు. అరగంటసేపు ఆగ కుండా ఈత కొట్టి ఒడ్డుకి వచ్చింది రూప. స్విమ్మింగ్ పూల్ పక్కన పచ్చగడ్డి మీద పరచి ఉన్న టవల్ మీద వెల్లకిలా పడుకుని ఆయాసం తీర్చుకోసాగింది. నీరెండపడి ఆమె నగ్న శరీరం తళతళ మెరుస్తుంటే, అమాంతంగా వెళ్ళి పరుచుకుని పడుకునే ఉన్న ఆమె పైకి ఎక్కేద్దామన్న ఊపు వచ్చింది సింగరాజు కి. కానీ తమాయించుకుని అలాగే చూడసాగాడు. తొడలు తెరుచుకుని పడుకోవడం వలన ఆమె ఉపస్థు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది వాడికి. నున్నగా, పచ్చగా మెరిసిపోతుంది అది. కొవ్వెక్కి దళసరిగా ఉన్న రెమ్మలు కొద్దిగా విచ్చుకుని వాటి మీద ఉన్న నీటి బిందువులు నీరెండ కాంతిలో తళతళ మెరిసిపోతున్నాయి. అయిదు నిమిషాల తర్వాత లేచి నిలబడింది రూప. రాజారాం చెయిర్ దగ్గరకు వెళ్ళి కిందనున్న నైటీని తీసి తొడుక్కుని అతని వంక చూసింది. కానీ రాజారాం చూపు శూన్యంలోకి చూస్తున్నట్టుగా ఉంది. “సింగరాజూ…” గట్టిగా అరచింది రూప. అవుట్ హౌస్ లోనుంచి పరుగెత్తుకొచ్చాడు సింగరాజు. “అయ్యగారిని జాగ్రత్తగా రూములో పడుకోబెట్టు…” ఆజ్ఞాపించి బంగళాలోపలికి వడివడిగా నడిచింది. తన గదిలోకి వెళ్ళిన రూప తడిసిన జుట్టుని డైయ్యర్ తో ఆరబెట్టుకుని దువ్వుకుంది. నైటీ తీసేసి షిఫాన్ చీర కట్టుకుని స్లీవ్ లెస్ జాకెట్ వేసుకుని ముస్తాబై తన గదిలోంచి హాల్లోకి వచ్చింది. కిచెన్ వైపు నడవబోయిందల్లా లోపల్నుంచి మాటలు వినిపించి ఆగి పోయింది. “అమ్మగారికి అయ్యగారంటే వల్లమాలిన ప్రేమను కుంటా… ఇట్టాంటి సమయంలో కూడా ఆయన గురించి ఎంత సింగరాజు. శ్రద్ధ తీసుకుంటుంది… అంటున్నాడు. “ఏమోరా నాకయితే అయ్యగారు అదంతా నాటక మను కుంటున్నాడే మో అనిపిస్తోంది. ఆవిడ గారిని చూస్తే చాలు అయ్యగారి కళ్ళు చింతనిప్పుల్లా మారతాయి. ఆయన మాత్రం ఆమెని ఎంతో అసహ్యించుకుంటున్నట్టు అనిపిస్తుంది. ఇంత సేవ చేస్తుందన్న కృతజ్ఞత లేదు ఆయన గారికి, మనకి తెలియని కారణమేదో ఉండే ఉండాలి.” అంది ఆదిలక్ష్మి. “ఇందాక ఆ స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గర గుడ్డలిప్పేసి ఆయన ముందు నిలబడింది. ఒళ్ళంతా చూపిస్తూ ఆయనకి ఏదో చెపుతుంది. ప్రేమగానో, జాలి గానో కాదు, కోపంగా, కసిగా అంటున్నట్లు నాకనిపించింది. వాళ్ళిద్దరి మధ్యా ఏదో రహస్యం ఉండి ఉండాలి. నీకు తెలవకుండా ఉంటుందా….” అన్నాడు సింగరాజు. “నాకే మీ తెలియదురా బాబూ… ఆయన మంచం ఎక్కాక నేను ఇక్కడ పన్లోకి చేరాను.” అంది ఆదిలక్ష్మి. గొంతు తగ్గించి “మొగుడు మంచమెక్కాడు, ఇన్ని రోజులు ఈవిడ ఎవరితోటి వ్యవహారం నడకుండా ఉంటుందంటావా…” అనడిగాడు సింగరాజు. “నోరు ముయ్యి… ఆ విషయాలు నీకెందుకూ… అయినా నాకు తెలిసి ఇంతవరకూ పరాయి మొగాణ్ణి ఎవడినీ ఇంటికి మాత్రం తీసుకు రాలేదు. బయట కి వెళ్ళినప్పుడు ఎవరితోనైనా కక్కూర్తి పడినా ఈపాటికి గుప్పుమన కుండా ఉంటుందా… ” సాగదీసింది ఆదిలక్ష్మి గుసగుసగా. రూపారాణి కిచెన్ లోకి తొంగి చూసింది. సింగరాజు కిచెన్ అల్మారాకు ఆనుకుని టీ తాగుతున్నాడు. ఆదిలక్ష్మి స్టా ముందు నిలబడి ఉంది. “ఆదీ… ” అంటూ పెద్దగా పిలుస్తూ కిచెన్ లోకి ప్రవేశించింది రూప. తత్తరపడ్డారు ఇద్దరూ. “అమ్మగారూ… టీ తాగుతారా…. వినయంగా. “వద్దు. ఆ… లేడీస్ క్లబ్ దాకా వెళ్ళొస్తాను… ఏమయ్యా సింగరాజూ… ఎలా ఉంది ఉద్యోగం?” యధాలాపంగా అడుగుతున్నట్లు ప్రశ్నించింది. రూ. “పని చాలా తక్కువగా ఉందమ్మగారూ. ఏమీ తోచడం లేదు….” నసిగాడు సింగరాజు. “అయ్యగారిని మంచం మీద లేపి కూర్చోబెట్టడం, రోజుకొకసారి తడిగుడ్డతో ఒళ్ళంతా తుడవడం, ఉదయం, సాయంత్రం తొటలో వీల్ చెయిర్ లో కూర్చోబెట్టి తిప్పడం… ఇది నీ పని…” అంది రూప. ఆమె దృష్టంతా అత గాడి బలమైన శరీరం, మెలితిరిగిన కండలపైనే ఉంది. “సరేనండీ…” అన్నాడు సింగరాజు. “వంట అయినతర్వాత నువ్వెళ్ళు ఆదీ…” అంటూ బయటకి నడిచింది రూప. రాత్రి పదకొండు గంటల ప్రాంతలో ఇంటికి తిరిగి వచ్చింది రూపారాణి. కారు పోర్టికోలో ఆపి బంగళా మెట్లు ఎక్కుతూ ముందుకి తూలింది. పోర్టికో పక్కనే నిలబడి ఆమెనే గమనిస్తున్న సింగరాజు ముందుకి దూకి ఆమె దగ్గరకి చేరుకున్నాడు. గుప్పున కొట్టింది విస్కీ వాసన. కళ్ళెత్తి అతగాడిని చూసింది. రూప. “ఏయ్ సింగరాజూ నువ్వా, ఏం ఫర్వాలేదులే, కొంచెం ఎక్కువైందోయ్… నీకు తెలుసా ఇవాళ నా అదే మా పెళ్ళి రోజు అందుకే కాస్త ఎక్కువా తాగినట్లున్నాను.