వావ్… నింపండి
రాంబాబు కు చిన్న పల్లెటూర్లో ఉన్న గ్రామీణ బాంకులో ఉద్యోగమొచ్చింది. ఆది శుద్ద పల్లెటూరు అతి కష్టం మీద ఓ కొంప దొరికింది. అదీ ఆ ఇంటి ఓనర్ హైద రాబాద్ లో ఉండటం మూలాన దొరికింది. ఇక తిండికి వోటల్ కు కూడా కరువే. మొత్తానికి స్వయం గా వండుకోవాలని నిర్ణయించుకుని సామాను గట్రా తెచ్చుకున్నాడు. వండుకోడం బానే ఉంది మరి అంట్లు కడగడం పెద్ద సమస్య అయ్యింది. ఆంట్లు రెండు రోజులు తోముకున్న తర్వాత తన వల్ల కాదు అనిపించి పక్కింట్లో పనిచేస్తున్న నూకాలును గమనించి ఆ సాయంత్రం తనను పిలిచి ఇంట్లో పనికి బేరమాడాడు. “రెండు వందలు ఇవ్వండి అయ్యగారు అన్నిపనులు చేసేస్తాను” అంది నూ కాలు. వంద దగ్గర్నుండి బేరమాడాడు ససేమీరా అంది. పైగా “బె మ్మవార్లు నాలాంటి దాని కాడ బేరమాడకూడదండి మీరేం చెప్పినా సెయ్యటానికి రెడీ” అంది పయిట పూర్తిగా తీసి వేసుకుంటూ. ఛాలీ చాలని జాకెట్టులో నిండుగా పొంగిపోతున్న ఆ పొంగులను చూసేసరికి రాంబాబు కిమ్మనకుండా రెండు వందలు మరీ ఎక్కువ అనుకున్నా ఆమాత్రం దొరికితే చాలు అనుకుని వెంటనే ఒప్పేసుకున్నాడు రాంబాబు. నూకాలుకు పెళ్ళైంది మొరటు మొగుడున్నాడు. పిల్లలు లేరు మొగుడంటే బొత్తిగా ఇష్టం లేదు. “మరే మీ సందేహం లేదుకదా బాబు నేను రేపట్నుండే పనిలోకొచ్చేస్తాను ఏపని చెయ్యల్సి ఉన్నా చెప్పండి” అంది దీర్ఘం తీస్తూ కుడి తొడ పాము కుంటూ. “సందేహమేమీ లేదు అలాగే రేపు రా” అన్నాడు రాంబాబు. “పోనీ ఇప్పుడే పనిలోకి దిగెయ్యమంటారా” అంది చిలిపిగా చూస్తూ. ఆమాటతో డంగైన రాంబాబు “సరే వచ్చెయ్యి” అన్నాడు. రాంబాబును ఒరుసుకుంటూ లోనికి నడిచింది నూకాలు. రాంబాబు ఎద కు నూకాలు పొంగులు మెత్తగా రాసుకున్నాయి. తను కావాలనే తాకించినట్టుంది ఆ రాపిడికి రాంబాబు చిత్తయ్యాడు. తను తేరుకునేంతలో నూకాలు ఇల్లు చిమ్మి “ఇక వెళ్ళనా బాబు” అంది అప్పుడు చూశాడు రాంబాబు నూ కాలును పరీక్షగా చామనచాయ గుండ్రటి అందమైన ముఖం చారడేసి కళ్ళు కల్లు ముంతల్లాంటి పొంగులు నిక్కబొడుచుకుని ఉన్నాయి జాకెట్లో. పైట వాటి మధ్య గా ఉందడంతో పొంగులు కొట్టొచ్చినట్టు కళ్ళకు గుచ్చుకుంటున్నాయి. నడుము సన్నగా ఉండి పిర్రలు విశాలంగా ఎత్తుగా ఉన్నాయి. ” ఏంటి బాబు అలా చూస్తున్నారు” అంది కిసుక్కున నవ్వుతూ. ఇక ఆగితే తనను చేతగాని వెధవ కింద జమకట్టేస్తుందనుకుని ఆగలేని రాంబాబు అమాంతంగా నూకాలుని కౌగిలించేసుకుని వెచ్చగా ముద్దెట్టేశాడు. “ఇప్పటికి ధైర్యం వచ్చిందన్నమాట బాబుగారికి” అంటూ రాంబాబు లుంగీలోకి చెయ్యి పెట్టి గూటాన్ని అందుకుని అయ్యబాబో ఇంతుందేంటి అంది బొంగులా ఉన్న రాంబాబు గడను బయటకు తీసి మురిపెంగా చూసి చటుక్కున నోట్లో దోపుకుంటూ. “ఆహ్..” అంటూ నూకాలు తల అదుముకున్నాడు రాంబాబు. అ రోజు నూకాలు బొక్కలో రాంబాబు దడ్డు దూరుతుంటే నూకాలు కు తన మొదటి రాత్రి గుర్తుకు వచ్చి ఆ రోజు కూడా ఇంత బాధ లేదు అనుకుంది తన మొల పైకెత్తి రాంబాబు పోట్లకు కాచుకుంటూ. వారం గడిచాక ఒక రోజు సాయంత్రం బ్యాంకు నుండి వచ్చి మొహం కడుక్కుంటూ ఉండగా పక్కింటి పెరట్లో నూతి దగ్గర చప్పుడు అవుతుంటే అటువేపుకేసి చూశాడు. ఆక్కడ పక్కింటి పంతులు గారి ఇంటి నూతి దగ్గర ఓ ప్రౌఢ 35-40 వయసు ఉండొచ్చు.. ఓ చిన్న తుండు ముక్క చుట్టుకుని స్నానం చేస్తూ ఉంది. ఆవిడ చుట్టుకున్న తెల్లని గుడ్డ ముక్క ఆవిడ శరీరాన్ని సగం కూడ కప్పలేదు. నీటితో తడిచిందేమో శరీరానికి అతుక్కుపోయి ఎక్కడి వంపులు సొంపులు కొట్టొచ్చినట్టు కనపడుతున్నై. ఆమె సోప్ తో వళ్ళు రుద్దుకుంటూ తుండు గుడ్డలోకి చెయ్యి జొనిపి సళ్ళు పొట్ట తొడలు తొడల మధ్య ప్రదేశం రుద్దుకునేప్పుదు అసలు ఆ గుడ్డ ముక్క ఉండీ ప్రయోజనం లేదు అనిపించింది రాంబాబుకు. అలా ఆవిడనే చూస్తూ పంచలో చెయ్యి పెట్టుకుని నిగిడిన తన జంబాన్ని సవర దీసుకోసాగాడు. స్నానం అయ్యాక ఆమె లేచి నిల్చుంటే తెల్లగా పోత పోసిన బంగారు రంగులో మెరిసిపోయింది. తొడలు అరటి బోదెల్లా ఉన్నై తడి గుడ్డ మీద తొడల మధ్య ఆవిడ పిచ్చుక గూడు స్పష్టంగా కనుపించింది. హూ మ్స్ అంటూ రాంబాబు అక్కడే కొట్టు కుంటూ కార్చేసుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాడు. ఆలా ఓ అయిదు నిమిషాలు ఉండి పోయాడే మో, వెనకనుండి … “సినిమా అయి పోయిందా” అని వినిపించేసరికి చటుక్కున వెనుదిరిగాడు. నూ కాలు నవ్వుతూ నిలుచుని ఉంది. పక్కింటి నూతి కేసి చూశాడు అక్కడ ఆవిడ లేదు. “ఊం రోజూ ఈ సినిమా చూస్తున్నరన్నమాట” అంది నూకాలు “లేదు లేదు ఇవ్వాలే గాని ఆవిడ ఎవరూ” అడిగాడు రాంబాబు “do ఆవిడ మీద కన్ను పడిందా.. ఆవిడ పక్కింటి పంతులు గారి అక్క పేరు జానకమ్మ’ “అవిడ ఏం చేస్తూ ఉంటుంది” అన్నాడు రాంబాబు “అవిడ ఏమీ చెయ్యదు మొగుడు పోయాక తనకు వచ్చిన ఆస్తి అంతా అమ్ముకుని ఇక్కడికి వచ్చి తన తమ్ముడి ఇంట్లో ఉంది” అంది నూకాలు. “పాపం ఇంత చిన్న వయసులో మొగుడు పోయాడా అన్నాడు” రాంబాబు. “ఛిన్న వయసేంటి ఆవిడకు 47 48 ఏళ్ళు ఉంటాయి’ అంది నూ కాలు “ఆంత ఉన్నట్టు అని పించదు” అన్నాడు సాలోచనగా “ఏంటి ఆవిడ మీదకు మనసు పోయిందా ఆవిడ చెరువులో ఈదాలని బులపాటంగా ఉందా ఏంట” అంది వెటకారంగా “బుల పాటం ఉంటే సరిపోయిందా ఎవరు తీరుస్తారు నువ్వు తీరుస్తావా చెప్పు” అన్నాడు రాంబాబు. “నిజంగా కావాలా” అంది నూ కాలు. రాంబాబు ఆశ గా తలూపాడు ఆవిడ రూపాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ “మరీ అంత పెద్ద వయసుది మీకెందుకు బాబూ నేను చాలనా” అంది వేళా కోలంగా “ఆ సళ్ళు వళ్ళు చూస్తుంటే అంత వయసున్నట్టు తెలీడంలేదు ఒక్క సారైన కావాలనిపింస్తూ ఉందే’ అంటూ నూకాలును వాటేసుకుని సళ్ళు గట్టిగా నొక్కాడు. “ఆ .. ఆ.. ఆ జానకమ్మ గారిని అనుకుని నన్ను నలిపేసేట్టున్నారు ఏం పట్టు బాబు జానకమ్మగారి సళ్లు అనుకున్నారా అంత గట్టిగా పిసికేస్తున్నారు వదలండి బాబు ..” అంటూ విడిపించుకుంది నూ కాలు. “నూకాలూ ఒక్కసారో అన్నాడు ఆశగా.. “♡ మొదట అలానే అంటారు అవ్వగానే మళ్ళీ ఎప్పుడు అని బేరం పెడుతారు.” “అదేమీ లేదు నూకాలూ ఒక్కసారికి ఎలాగైన ఏర్పాటు చెయ్యవే’ అంటూ తన నడుము చుట్టూ చెయ్యేసి దగ్గరకు లాక్కుని ముద్దెట్టుకున్నాడు “మీకు ఆవిడ గారి మీద మరీ మనసు పడ్డట్టున్నారు సరే సూటిగా అడుగుతున్నా జానకమ్మగారిని నీ కింద పడుకో బెడతాను నాసంగతేంటి” అంది. “నిన్ను వదలను లేవే నూకాలు నువ్వు నువ్వే, అది అదే” అన్నాడు. “ఆది కాదు బాబుగారు, జానకమ్మను నీ కింద పడుకోబెడితే నాకేంటి అంటా” అంది. “ఓసి దీనమ్మ అనుకుని నీకేం కావాలన్నా ఇస్తాను అడుగు” అన్నాడు. “ఓ అయిదు వందలు కొట్టండి అంది వయ్యారంగా చెయ్యి చాపుతూ” “నిజంగా వస్తుందంటావా” అనుమానంగా అడిగాడు. “ఆనుమానముంటే మానెయ్యి నాకేంటి’ అంది. “ఆమ్మమ్మా ..” అంటూ దాని చేతి లో అయిదు వందలు పెట్టి దాన్ని మీదకు లాక్కున్నాడు. “ఆది అదే, ఇది ఇదే” అంటూ అతని కింద కాళ్ళు పంగ చాపి “ఉమ కుమ్ము నా రాజా” అంది. రాంబాబు గుద్ద సాగాడు. మీదెక్కి జానకమ్మను తలచు కుంటూ నూ కాలును “జానకమ్మ గారి మీదున్న కసి అంతా నా మీద చూపుతున్నావా” అంటూ రాంబాబు పిర్రల మీద చేతులు వేసి అదుముకుంది నూకాలు రాంబాబు దగ్గర పనికి కుదురుకున్నప్పటి నుండి ముందు ఇక్కడ పని చూసుకుని ఆ తర్వాత పంతులు గారి ఇంటికి వెళుతుంది రోజు కూడా అలాగే వెళ్ళింది. నూకాలును చూడగానే అంట్లు కుప్పగా పడేసింది జాన క మ్మ.