వీర స్వర్గం ఐదవ భాగం
భజన సేస్సేసి ఒళ్ళు హూనమైపోతే ను జర్ర ఆరాంజే సొచ్చినా. గీ కథ మంచి గుందనే మీరన్నరు నా దిల్టుష్ ఐ పాయె. కథలో బూతులు లేకుండా మీరే ఊహించుకోండి అని మల్ల మల్ల అనొద్దు గట్లంటునప్పుడల్లా మూడు పోతాంది అని మీలో ఒక రన్నారు. గిప్పటి సంది ఊహించుకోండని ఊర్కూర్కనే అనను. గిప్పటికి మీకు ఊహించు కొనుడు మస్తు గా వచ్చేసింది కనుక నేను మల్లా మల్లా జెప్పనవసరం లేదన్నట్టు. ఇక పోతే బూతు కథల నడ మిద్దల బూతులు లేకుండా ఉండి కాని మస్తు బూతర్ధం అచ్చే కథ రాయాలని నా ప్రయత్నం. గిప్పటి వరకు చిన్న చిన్న కథలు ఒక పది రాసి | website కి పంపిన ఐతే అంధ్రా మస్తు గానే బూతులున్నె మీరందరూ మంచి గుందని కూడా శాఖా షీలి చ్చిను. నాకు పెద్ద గా బూతులు రాయి అందుకే నా అవిడియా ఏటంటే కథ చదువుతున్నప్పుడు మీకు ఆయా పరిస్థితులలో మంచి మంచి కొత్త బూతులు గుర్తు కొచ్చినా తట్టినా నాకు పంపిస్తరని. ఆటిని వచ్చే కథల్లా పెట్టొచ్చని. మీరు అను మతిస్తే మీ పేరు include చేస్తా వద్దనుకుంటే ఒక గొప్ప పాథక దాత దానం జేసిన బూతు అని రాసుకుంటా. ఏటంటారు. సరే ఇక సోదాపి కథలోకి వచ్చేత నా వచ్చేత నా వచ్చేత నానో. మన రామరాజు గాడు కాంతారావు తాన ప్రైవేట్క పోవుడు షురు జేసిండు. అక్కడ నిక్కర్ బుడ్డాళ్ళ పక్కన కూర్చొనుడు జరంత ఇది గానే ఉన్నా మనోడి గాలి తిరుగుడు గుంపంతా కూడా మహాబుద్ధి మంతులై పుస్తకాలట్టుకుని ప్రైవేటు కి రావటం ఎప్పుడు మొదలెట్టారో ఆడి కి అర్ధ మవడాకి కు సింత సమయం పట్టింది. కాంతారావు మేష్టరి కి ఊళ్ళో సవాలక్ష పనులు. మరి ఊళ్ళో సదువు కున్నోడు ఆడే గందా, ఓ పక్క దస్తావేజులు చదవటం, ఉత్తరాలు చదవటం రాయటం, ఊళ్ళో పెద్దలకి (దొంగ) పద్దులు అవీ రాసిపెట్టడం, అన్నీ ఒప్పీసుకున్నాడు. ఏటి సేత్తాడు పాపం, సంసారం ఉన్నాక/అన్నాక సంపాదన తప్పదు మరి బడి పంతులు జీతం అంది ఆర్నెలలు పైనే అవుతాంది (ఏలున్నోరి సలవ మరి). ఆ ఊళ్ళో ఆడ పిల్లల కంటూ బడ్నేదు ఉన్నదల్లా పోత్రాజుల బడే. మేష్టారు అందరికీ ఆ రోజు చదవాల్సినది చెప్పి పెళ్ళాన్ని అక్కడ కూకో మని చెప్పి పనుల మీద బయటకి తురు మంటాడు. మేట రమ్మకి అది భలే సరదా, బుడ్డాళ్ళ చేత అవీ ఇవీ అప్పజెప్పించు కుంటా అప్పుడప్పుడు బెత్తంతో ఒకటేస్తా పెత్తనం చలాయించడం దానికి మహా సరదా. ఆ ఊరి … బుడ్డాళ్ళేం తక్కువ్వోళ్ళు కాదు, ఓ చేత్తో పుస్తకం పట్టుకుని ఏదో గొణు గుతా మేటరమ్మ ఎవడి సేతనో అప్పజెప్పించుకుంటున్నప్పుడు (పాఠం అది కాదు) దాని కేసి గుడ్ల ప్పగించి సూత్తా ఉంటారు. ఇది వరకే సెప్పాను గందా దానివి జాకెట్టు పట్టనంతా చీర దాచలేనంతా, ఐతే దాని నడుము చూస్తే నాగ రం (అబ్బో అబ్బో అని మన పవన్ కళ్యాన్ గాడంతాడు ఎవడ్నో ఆట పట్టిత్తా అదేదో సినిమాలో). మరి అందం ఉండేది కొద్ది రోజులే అది దాచెట్టు కుంటా మా అనే కొవ్వొత్తి సిద్ధాంత మో ఏటో మేటరమ్మది, బొడ్డు కి ఆరంగుళాల కింద కద్ది చీర, ఇంకో రెండంగుళాలు ఎప్పుడు జారుద్దా ఆ లోపలెట్టా ఉంటదా అని కొందరు ఊహించు కుంటుంటే, ఉక్కపోత కని జాకెట్టు పై రెండు హుక్కులు తీసేసి పైట వదులు గా పడేయటం తో జాకెట్టు లో నుండి బయటకి దూకేస్తున్నట్టున్న ఆటిని కొందరు, ఇదుంకో ఊటబావేమో అనిపించే లోతైన బొడ్డుని దాని చుట్టూ ఉన్న చదునైన పచ్చని మైదానం లాటి పొట్ట ని మేట ర మ్మ అటు ఇటు కదులున్నప్పుడూ దాని నడు మ్మీద పడే మడతలని కొందరు సూత్తా అది సూడనప్పుడు ఒక చెయ్యి నిక్కర్లో దోపుకుని తెగ నలిపేసి పిసికేత్తా ఉంటారు. చొంగ కార్చుకునే బ్యాచి కొందరైతే లాగులో దోపిన చేతి కి అంటిన జీగటని ఎద రున్నోడి లేక పక్కన్నున్నోడి లాగుకో చొక్కా కో చాకచక్యంగా పూసేసే వాళ్ళు మరి కొంత మంది. ఇది రోజూ నడిచే యె వ్వారం. నోట్లో లాగులో ఊరిస్తున్న మేటరమ్మ అందాలని తాకాలని అక్కడున్న పెతీ ఎదవకీ బుడ్డాళ్ళేం తక్కువ్వోళ్ళు కాదు, ఓ చేత్తో పుస్తకం పట్టుకుని ఏదో గొణు గుతా మేటరమ్మ ఎవడి సేతనో అప్పజెప్పించుకుంటున్నప్పుడు (పాఠం అది కాదు) దాని కేసి గుడ్ల ప్పగించి సూత్తా ఉంటారు. ఇది వరకే సెప్పాను గందా దానివి జాకెట్టు పట్టనంతా చీర దాచలేనంతా, ఐతే దాని నడుము చూస్తే నాగ రం (అబ్బో అబ్బో అని మన పవన్ కళ్యాన్ గాడంతాడు ఎవడ్నో ఆట పట్టిత్తా అదేదో సినిమాలో). మరి అందం ఉండేది కొద్ది రోజులే అది దాచెట్టు కుంటా మా అనే కొవ్వొత్తి సిద్ధాంత మో ఏటో మేటరమ్మది, బొడ్డు కి ఆరంగుళాల కింద కద్ది చీర, ఇంకో రెండంగుళాలు ఎప్పుడు జారుద్దా ఆ లోపలెట్టా ఉంటదా అని కొందరు ఊహించు కుంటుంటే, ఉక్కపోత కని జాకెట్టు పై రెండు హుక్కులు తీసేసి పైట వదులు గా పడేయటం తో జాకెట్టు లో నుండి బయటకి దూకేస్తున్నట్టున్న ఆటిని కొందరు, ఇదుంకో ఊటబావేమో అనిపించే లోతైన బొడ్డుని దాని చుట్టూ ఉన్న చదునైన పచ్చని మైదానం లాటి పొట్ట ని మేట ర మ్మ అటు ఇటు కదులున్నప్పుడూ దాని నడు మ్మీద పడే మడతలని కొందరు సూత్తా అది సూడనప్పుడు ఒక చెయ్యి నిక్కర్లో దోపుకుని తెగ నలిపేసి పిసికేత్తా ఉంటారు. చొంగ కార్చుకునే బ్యాచి కొందరైతే లాగులో దోపిన చేతి కి అంటిన జీగటని ఎద రున్నోడి లేక పక్కన్నున్నోడి లాగుకో చొక్కా కో చాకచక్యంగా పూసేసే వాళ్ళు మరి కొంత మంది. ఇది రోజూ నడిచే యె వ్వారం. నోట్లో లాగులో ఊరిస్తున్న మేటరమ్మ అందాలని తాకాలని అక్కడున్న పెతీ ఎదవకీ ఇంకో కారణ మున్నాది. మర్ల్నాడు ద్రౌపది ఆడ్ని సూసి నవ్విపోనాదని గందా ఇంత మహాభారటం ఐనాది అల్లాగే మరది ఆ నాడు ఆడిది సూసినప్పడు ఎన్నటి కె నా ఆడి మీదె క్కి అడి తొమ్మిదంగుళాలు లోన దిగేసుకుంటానని తనలో తాను పెతి గ్న సేసీసినాది గందా మన పంతులమ్మ. ఈడ్ని ముగ్గులోకి అదేలెండి తన బొక్కలోకి ఎలా దింపాలా అని తెగ ఆలోచించి చించి “ఒరేయ్ ఇక నాకు పనుంది ఇయాళి కి సెలవు పొండి” అని బుడ్డాళ్ళని ఎల్ల గొట్టే సింది. మనోడు కూడా బయల్దేరబోతుంటే “నువ్వేడ కి నువ్వు చదవాల్సింది చాలా ఉంది, నీకు తిరుగుళ్ళెక్కువయ్యాయి ఇప్పుడెళ్ళి ఏ రాచ కార్యం ఒర గబెడతావో నాకు తెలుసు” అనే సరికి మనోడికి అను మానం వచ్చేసినాది ఇది గాని రోజూ జరిగే అత్తతో అల్లుడు భజన కార్యక మం సూసేసినాదా అని. ఎంబట్నే, దీనికె ప్పుడు తెల్వాల మామకే తెల్వదు, ఐనా మిట్ట మధ్యాన్నం తలుపులేసుకునే కదా అత్తని వాయిస్తాండ దీనికి దెల్చే సమస్యే లేదనుకున్నడు. ఈడి వన్నీ ఆలోచిస్తుండగా మేట ర మ్మ తలుపులన్నీ వేసే సొచ్చి లటక్కున ఆడి చేత్లోంచి సోషలు పుస్తకం లాక్కుని ఫలానా ఊరు ఎక్కడుంది అని అడిగింది. అదే నా లతత్త పచ్చని వంటి మీదున్న పుట్టు మచ్చా అడగ్గానే తడబడ కుండా ఠపీ మని ఎక్కడుందో చెప్పడాకి. అప్పటికీ లేచి నిల్చుని “అదీ అదీ ” అని తడబడటం మొదలెట్టాడు, దాని కి ఇంకో కారణం కూడా ఉన్నాది. శైలజ మేట రమ్మ, ఆడి ముందు దెగ్గరగా ఒక చేత్తో పుస్తకం పట్టుకుని ఇంకో చేత్లో బెత్తం పెట్టుకుని అది నడు మ్మీద వేసుకుని పైట నేల మీద పడేసి వయ్యారముగా నిలబడింది. దాంతో అప్పటి వరకు పట్టించుకోని మనోడికి మూడింతలు తెరుచుకునున్న దాని జాకెట్టులోనుండి బయట కి దూ కుతున్న బొండాలు కనపడ్డాయి. “అమ్మదీన మ్మ లతత్త కన్నా పెద్దవి పైగా మాంచి బిగుతు గా ఉన్నాయే ఇవి మనోళ్ళు దీన్ని మేటరమ్మ అని ఊరికే అనలేదన మాట, దీనికి సరుకు బానే ఉంది, ఇవే ఇంత బిగుతు గా ఉంటే మరి బొక్కెలా ఉంటదో, అసలు మేష్టారు దీనిబొక్కకి బోణి చేసుంటాడా” అని ఆలోచిస్తుండగా “ఆడి సంగతెందు గాని నువ్వో తోపు తోస్తే దీని బొక్కని నేనో సూపు సూ సొత్తాను” అని ఠక్కున లేచి నిలబడ్డాది మనోడి తొమ్మిదంగుళాల మగతనం.