వెంటాడిన కోరిక – Part 3
11.30 కావస్తుండగా ఇంక ఏమీ తోచక పక్కింటి కీ తీసుకుని మా ఇంటి కి లాక్ చేసి నడిచాను. పాపం వాళ్ళ పని మనిషి రాకపోతే రేపు మా పని మనిషితో చేయించచ్చు కదా. అసలు ఏం పని వుందో చూద్దామని అనిపించింది. మూర్తిగారి ఇంటి తలుపు తెరిచి ఎందుకైనా మంచిదని లోపల గొళ్ళెం పెట్టుకుని హాల్లోకి పరికించి చూసాను. అన్నీ ఎక్కడివి అక్కడ చక్కగా సర్ది వున్నాయి. వాళ్ళది అంతా ఖరీదైన ఫర్నిచర్. కిచెన్ లోకి నడిచాను. బే సిన్ లో కొన్ని పాత్రలు పడి వున్నాయి. కింద ఒక పక్క మాసిన బట్టలు ఒక పెద్ద బాస్కెట్లో వేసి పెట్టినట్టున్నాడు. వెనక్కి తిరిగి బెడ్ రూం వైపు చూసాను. తలుపులు సగం దగ్గరకువేసి వున్నాయి. ఇక బైటకు నడుద్దామని అనుకుంటూనే అప్రయత్నంగా బెడ్ రూం వైపు నడిచి తలుపులు తోసుకుని లోనికి ప్రవేశించాను. లోపల సన్నగా ఏదో విచిత్రమైన వాసన వేస్తోంది. పక్క మీద తెల్ల బెడ్ షీట్ కొద్దిగా నలిగి అస్తవ్యస్తంగా వుంది. బెడ్ కి పక్కనే చిన్న టీపాయ్ పైన రెండు ఎంగిలి కాఫీ కప్పులు, ఒక మూసివున్న కవర్, రెండు ఇంగ్లీష్ పత్రికలూ వున్నాయి. ట్యూబ్ లైటు ఆన్ చేసాను. ఇప్పుడు గది స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. మంచంకిందకి తొంగి చూసాను. రెందు ఖాళీ బ్రాందీ సీసాలు వున్నాయి. మంచానికి అటు వైపు కింద ఎవో వున్నాయి. స్పష్టంగా కనబడలేదు. బెడ్ కి ఓమూల విడిచిన అండర్వేర్ ఉంది. చెతిలోకితీసుకుని పరీక్షగా చూసాను. కొద్దిగా మాసి అక్కడక్కడ మరకలుగా వుంది. అది మళ్ళీ అక్కడే విడిచి బెడ్ మీదకి చూసాను. బెడ్ కి మధ్య రూపాయి బిళ్ళంత మరక కనబడింది. మంచమ్మీదకి వంగి దగ్గరగా చూసాను.ఇంకా చిన్న చిన్న మరకలు వున్నాయి. సందేహంలేదు. అవి ఆ మరకలే !! వణుకుతున్న వేళ్ళతో మరక మీద తడిమాను. కొంచం ఎండినట్టున్నా నిజానికి మధ్యలో తడిగ గంజిలా వెళ్ళకు తగిలింది. వాసన చూసాను. మదపు వాసన లాగే అదోరకమైన వాసన. అంటే కేవలం కొద్ది గంటల ముందు అంటే కాంప్ కి వెళ్ళేముందు ఇదే బెడ్ మీద ఎవర్నో పండబెట్టేడన్నమాట. నా కాళ్ళలో, తొడల్లో ఒకరకమైన నీరసం ఆవహించింది. దిండు ఎత్తి కింద చూసాను. నలిగిన మల్లెపూల దండా, పగిలిన ఎరుపూ ఆకుపచ్చ రంగులు కలిసిన గాజులూ వున్నాయి.దిండు తిరిగి అలాగే పెట్టి బెడ్ కి ఎదురుగావున్న షెల్ఫ్ వైపు నడిచాను. కింద అరలో రమణి, రసిక ప్రియ వంటి పత్రికలు, కొన్ని ఇంగ్లీష్ పుస్తకాలూ వున్నాయి. ఒక పుస్తకం తీసి చూసాను. అందులో ఫొటోలు చూస్తుంటే వళ్ళు వేడెక్కసాగింది. నల్లగా వున్న ఆఫ్రికా వాళ్ళు పాలరాతి బొమ్మల్లా వున్న ఆడవాళ్ళని రకరకాల ఫోజుల్లో అనుభ విస్తున్నారు. ఒక ఫొటోలో ఐతే, క్లోజప్ లో ఒక అమ్మాయి ఎర్రటి పూరెమ్మల్లొకి నల్ల త్రాచులా వున్న తన అంగాన్ని దూర్చడం తీసారు. మారుమూల వున్న వెంట్రుకలతో సహా వాళ్ళ రహస్యాంగాలు కనబడుతున్నై. ఆపుస్తకాన్ని అక్కడే వదిలేసి టీ పాయ్ మీదున్న కవర్ తీసాను. సీల్ చేసి లేదు. లోపల ఏవో ఫొటోలు ఇంకా అడుగున ఏదో వున్నట్టు అనిపించి వెళ్ళు లోపలికి జొరిపి పైకితీసాను. కత్తిరించిన వెంట్రుకలు !! నల్లగా రింగులు తిరిగి వున్నాయి. అవి ఎక్కడివో అర్ధమైంది. ఆమెవా లేక అతనివా? వాసన చూసాను. సెంట్ వాసన వేస్తున్నాయి. వాటిని తిరిగి కవర్లోకి జారవిడిచి ఫొటోలు పైకి లాగాను. ఒక్కసారిగా వంట్లోని రక్తమంతా మొహంలోకి చిమ్మినట్టయింది. వేరు వేరు యాంగిల్స్ లో 3 ఫొటోలు వున్నాయి. మొదటి ఫొటోలో పురుషాంగం క్లోజప్ లో వుంది. అది ఫారిన్ ఫొటో మాత్రం కాదు. మన వాళ్ళదే. మరీ తెల్లగా కాదు మరీ నల్లగా కాదు. నా రెండు గుప్పిళ్ళూ బిగించినా ఇంకా మిగిలిపోయేలా వుంది. బాగా పొడుగు, బాగా లావు. నరాలు తేలి పూర్తిగా నిగిదినట్టు వుంది. వృషణాలు మాత్రం క్లీన్ గా షేవ్ చేసి వున్నాయి.ఇంకో ఫొటోలో ఒకామె మర్మాంగాన్ని చాలా క్లోజ్ అప్ లో తీసారు. ఆమె తొడల మధ్య నుండి దిమ్మ వరకూ వెంట్రుకలు దట్టంగా వున్నాయి. ఆవిడ నిలువు పెదాలు రెండువైపులా అర్థ సున్నల్లా వుండి మొత్తమ్మీద పురుషాంగానిగి అహ్వానం పలుతున్నట్టు వుంది. ఇక మూడో ఫోటోలో మళ్ళీ అదే పురుషుడి మర్మాంగాన్ని సైడ్ పోజ్ లో తీసారు. ఈ ఫోటోలో చర్మం కిందకి లాగబడి అతని నాబ్ ఎర్రగా మెరుస్తూ నోరూరిస్తోంది. అన్నీ కవర్ లో పెట్టేసి అప్పట్కే వ్మరుగుతున్న శరీరంతో ఎప్పుడు వచ్చి మా ఇంట్లో పడ్డానో నాకే తెలీదు. వచ్చి తలుపు వేసుకుని మా బెడ్ రూం లో బెడ్ మీదకి వెల్లికలా వాలి పోయాను. మొత్తం శరీరం అంతా సెగలు కక్కుతోంది. నేను తప్ప ప్రపంచంలో అందరూ స్వర్గ సుఖాలు అనుభ విస్తున్నారని అర్థమైంది. కళ్ళు మూసుకుంటే మూర్తి దిగంబరంగా కనబడుతున్నాడు. ఆవిడ ఎవరు? అంత తెల్లవారునే వచ్చి అతనిచేత పొడిపించుని కనీసం రెమ్మలు మూసుకుని కడుక్కోకుండా పక్కమీదే రసాలు ఒలకబోసిన ఆ మహ తల్లి ఎవరు? అనుకున్నాను. ఇంక కొంత సేపటికి మూర్తి ఆలొచనల్తో పిచ్చి యెక్కుతుందేమో అని అనిపించి లేచి బాత్రూం లోకి వెళ్ళి అద్దం లొకి చూసుకున్నాను. కళ్ళు ఎర్రగా వున్నాయి. మొహంలోంచి ఆవిర్లు కమ్ముతున్నాయి. మెందుకో తెలీదు దుఖం కమ్ముకుంటోంది. రెండు చెంపల మీదా గట్టిగా కొట్టుకుని చల్లటి నీళ్ళు మొహం మీదకు చల్లుకుంటేగాని తిరిగి మనిషిని కాలేకపోయాను తిరిగి బెడ్రూం లొకి వచ్చి పడుకుంటే మాగన్నుగా కునుకు పట్టేసింది. 2 -2.30 టైం లో మా ఫ్రెండ్ నాగ మణి వచ్చి తలుపు తడితే తెలివి వచ్చింది. ఆమె,నేనూ కలిసి కాఫీ తాగుతూ కబుర్లలో పడేసరికి 4 గం. కి పిల్లలు దిగారు. నాగ మణి వెళ్ళిపోయింది. ఇంక ఆరొజు మధ్యాన్నం భోజనం చెయ్యలేదు. తర్వాత సాయంత్రం వరకు బిజీగా రోజు గడిచి పోయింది. సాయంత్రం 6.00 కావస్తుండగా మా ఇంటికీ, మూర్తి ఇంటికీ వెనక వరసలో వుండే నాయుడు గారి భార్య వైదేహి గారు పేరంటాని కి పిలవడానికి వచ్చారు. ఆవిడంటే నాకు చాల ఇష్టం. మనిషి చాల రెసెర్వెడ్ గా వుంటుంది. ఎప్పుదో ఇలాంటి సందర్భాల్లో తప్ప ఎవరి ఇళ్ళకూ రాదు. ఆవిడకి ఇంచు మించు 45సం. వయసు వుండొచ్చు. కిందటి సం. డిగ్రీ చదివిన కుతుర్ని తన అమెరికా త మ్ముడుకి ఇచ్చి చేసింది. కొడుకు ఏదో వూర్లో ఇంజినీరింగ్ చదువుతున్నాడు. ఆమెకి అంత వయస్సంటే ఎవరూ నమ్మరు. మనిషి నాకంటే కొంచం పొట్టిగా వున్నా ఈవయసులోనూ చాల తీరైన శరీరం ఆవిడది. పచ్చటి ఛాయ, వెడల్పాటి మొహం నిండుగా చెంపలు, పెద్ద కళ్ళు, కొద్దిగా చీలీనట్టుండే గడ్డం, ఎర్రటి పెదాలూ. ముఖ్యంగ ఆవిడ హుందాతనం, ఆవిడ మృదువైన మాట తీరు నాకుచాల న చ్చుతాయి.ఆయన మావారి ఆఫీసు లోనే పని చేస్తారట.బాగా ధనవంతులు కూడ.అవిడ వెన కాల ఇప్పటికీ కుర్రాళ్ళు పడింత చక్కగా వుంటుంది. ఆయన బాగ నలుపు కాని మొహం కళగా వుంటారు. ఆయనకి 50 పైనే వుండాలి. ఐనా ఆఫీసులో ఒకరిద్దరు ఆడవాళ్ళతో సంబంధాలు పెట్టుకున్నాడని మావారు అంటుంటారు. కాఫీ రంగు చీర బొడ్డు కిందకి కట్టుకుంది. దాని మీద మాచింగ్ జాకెట్టులో ఆవిడ అప్సరసలా వుంది.నాకు కొంచం జెలసీ కడా కలిగింది. ఆవిడ పేరంటానికి పిలుస్తూ బొట్టు పెడుతుండగా అప్పుడు చూసాను. సందేహంలేదు. అవి ఆ గాజులే! నేను మూర్తి ఇంట్లో చూసినవి. అంత మాత్రం చేత ఆవిడే అని అనుకోడానికి లేదు. కాని అవి కొత్త డిజైన్. “పైదేహి గారూ, ఈ గాజులు ఎక్కడ కొన్నారు? చాలా బాగున్నయి” అని అడిగాను. “ఇవి ఈ మధ్యనే మా అన్నయ్య షాప్ లోకి వచ్చాయి. మీకు నచ్చితే తెప్పిస్తాను” అన్నార విడ నవ్వుతూ. “ఇంకెవరికైనా నచ్చేయా? మిమ్మల్ని చుట్టుపక్కల వాళ్ళు ఇంకెవరూ అడగ లేదా?” అని అడిగాను. “లేదు. నేను ఈరోజే వేసుకున్నాను. ఐనా ఎందుకలా అడిగేరు?” ందావిడ. “అబ్బే ఏమీ లె దండి.