వేసవి సెలవల్లో – అత్తయ్య ఒడిలో (Part – 03)
నా కథ నచ్చితే నాకు mail చెయ్యండి… ఇది నా mail ID : [email protected] గత భాగం లో… హర్ష, అత్తయ్య – మావయ్యతో కలిసి ఎడ్లబండి మీద పొలానికి వెళ్తాడు. వేసవి సెలవల్లో – అత్తయ్య ఒడిలో (Part – 02) ఇప్పుడు కథ కొనసాగుతుంది… హర్ష, అత్తయ్య – మావయ్యతో కలిసి పొలానికి చేరుకున్నాడు… వసంత రుతు గాలి జోరుగా వీస్తూ ఉంది… ఒకరి మాట ఒకరికి వినపడాలంటే గట్టిగ మాట్లాడుకోవాల్సిందే… ఎక్కడ చూసినా చెట్లు పూత పూసి పచ్చగా మెరిసిపోతూ, పూల సువాసన గాలిలో తీయగా పరచుకుంది. మహాదేవయ్య ఎద్దులని గడ్డి మేయడానికి వదిలి. కొడవలి పట్టుకుని సప్ప కొయ్యసాగాడు. పార్వతి, జోరు గాలికి ఎగిరిపోతున్న చీర కొంగుని నడుములో దూకుకుని, తన పొడువు జడని ముడి కట్టుకుని.. “దేవుడా…” అని ఇంకో కొడవలితో గెనాలమీద ఉన్న పచ్చ గడ్డిని కోయడానికి ఒంగింది. హర్ష, చిన్ని కొడవలి పట్టుకుని సప్ప కొయ్యలా… పచ్చ గడ్డి కొయ్యాల అని ఆలోచిస్తూ… సప్ప కోద్దాం అని మావయ్యతో చెయ్ కలిపాడు. “నీకెందుకు అల్లుడు ఈ పని అలిసిపోతావ్, హాయిగా కూర్చో వెళ్లి” అన్నాడు మహాదేవయ్య ప్రేమతో. హర్ష, మావయ్య కంటే జోరుగా సప్ప కోస్తూ… “ఏం పర్లేదు మావయ్య ఇలాంటి పనులు చెయ్యడం నాకు చాల ఇష్టం” అంటూ చాల ఇష్టంగా సప్ప కొయ్యసాగాడు. కొద్దిసేపు అయ్యాక అత్తయ్య దగ్గరికి వెళ్లి “ఇప్పుడు నీకు హెల్ప్ చేస్తా అత్తా” అని జోరుగా గడ్డి కొయ్యసాగాడు. పార్వతి “మెల్లగా నాన్న, కొడవలి తగిలించుకుంటావ్” అంది. ఏరా అప్పుడే మీ అత్త వెనక్కు వెళ్ళావా? నాకు సాయం చెయ్యవ మరి? అన్నాడు మహాదేవయ్య నవ్వుతు. హర్ష కి భయమేసి గుండె జళ్ళుమంది! “అత్తయ్య వెనక ఎక్కడ ఉన్న మావయ్య? పక్కన ఉన్న చూడు. ఇంతసేపు నీకు హెల్ప్ చేసాగా? ఇప్పుడు అత్తకి హెల్ప్ చేస్తా… అన్నాడు క్యూట్ గా. మహాదేవయ్య “ఎంతైనా నీకు మీ అత్త మీదే ప్రేమ ఎక్కువలేరా… నేనంటే ప్రేమ లేదు” అన్నాడు తమాషగా. పార్వతి “మరి ఏం అనుకున్నారు, నా అల్లుడికి నేనంటేనే ఎక్కువ ప్రేమ. కదా అల్లుడు?” అని హర్ష వైపు చూసింది ముద్దుగా. “అందుకే… వచ్చినప్పటినుంచి నీ గుద్ద వెనకాలే నీ కొంగు పట్టుకుని తిరుగుతున్నాడు. నా దగ్గరకే రాట్లేదు” అన్నాడు కొంచెం జాలి నటిస్తూ. హర్ష కోపంగా “మావయ్య ఇంకోసారి ఆ మాట అన్నావనుకొ నీతో మాట్లాడాను” అన్నాడు క్యూట్ గా. మహాదేవయ్య “ఏం మాటరా? మీ అత్త గుద్ద వెనక తిరుగుతావు అన్నాను అదా” అన్నాడు కావాలనే. “మావయ్య!!!! నీతో మాట్లాడాను పో… చూడు అత్తయ్య ఎలా అంటాడో, ఇంతకముందు ఇంట్లో కూడా ఈ మాట అన్నాడు” అంటూ అత్తకి మావయ్య మీద దూరు చెప్పాడు. పార్వతి పెదాలపై చిన్నగా నవ్వు తెచ్చుకుని. “ఆయన ఎప్పుడు అంతేలే నాన్న… చిన్న పిల్లాడి ముందు ఏంటండీ ఈ మాటలు? నా అల్లుడే దొరికాడా నీకు సరసాలు ఆడ్డానికి?” అంటూ కోపం నటిస్తూ భర్తని తిట్టింది. “అలా తిట్టు అత్త” అంటూ అత్తయ్యకి సపోర్ట్ చేసాడు హర్ష. అవును మరి సరసాలు ఆడ్డానికి నీ అల్లుడు ఏం ఆడపిల్లా? అన్నాడు నవ్వుతు. పార్వతి “నా అల్లుడు రాకుమారుడు” అంది గర్వంగా.. హర్ష ఉడుక్కుని పో మావయ్య నీకు సాయమే చెయ్యను అంటూ ఇంకొంచెం అత్త దగ్గరికి వెళ్లి గడ్డి కొయ్యసాగాడు. మహాదేవయ్య అది చూసి “వెళ్ళు వెళ్ళు ఇంకా దగ్గరికి వెళ్లి మీ అత్తయ్య చీరలో దూరుకో అన్నాడు” హర్షని ఆట పట్టిస్తూ. హర్ష కోపంతో “ఛీ మావయ్య నీకు సిగ్గే లేదు” అన్నాడు ముద్దుగా. “నాకేంలే అంత అయిపొయింది. నీకే సిగ్గు చాలా ఎక్కువరా, నీ సిగ్గు విడిపించాలన్నదే నా కోరిక” అన్నాడు మహాదేవయ్య సప్ప కోస్తూ. నా అల్లుడు కోపంలో ఎంత ముద్దుగా ఉన్నదో అంటూ హర్షని దగ్గరికి లాక్కుని తలపై ముద్దు పెట్టింది. మహాదేవయ్య “నీ అల్లుడుకి మాత్రమేనా ముద్దులు, నాకు లేదా?” అన్నాడు, ఉడుక్కుంటూ. హర్ష, “మావయ్య రాను రాను నీకు సిగ్గులేకుండా పోతుంది” అంటూ ఇద్దరికీ దూరంగా వెళ్లి పచ్చ గడ్డి కొయ్యసాగాడు. మహాదేవయ్య – పార్వతి ఇద్దరు పగలబడి నవ్వుకున్నారు. అలా ముగ్గురు ముద్దుగా గొడవ పడుతూ చాలైనంత వరకు సప్ప – పచ్చి గడ్డి కోసి, తాళ్లతో రెండు మోఫులుగ కట్టారు. గాలి చాలా జోరుగా వీస్తూ ఉంటె, ముగ్గురి బట్టలు రెప రెప అంటూ శబ్దం చేస్తూ ఎగురుతున్నాయి.. శరీరాన్ని వదిలేసి ఎగిరిపోతేయేమో అనేలా. పచ్చ గడ్డి మోఫు ఎక్కువ బరువు ఉండడంతో మహాదేవయ్య, పార్వతి, హర్ష ముగ్గురు పైకి ఎత్తగా మహాదేవయ్య దాన్ని తన భుజాన పైన ఎత్తుకున్నాడు. “సరే సప్పని మీ అత్తయ్యకి ఎత్తు అల్లుడు” అన్నాడు మహాదేవయ్య. హర్ష “అత్తయ్య, నువ్వే కొంచెం సాయం పట్టు నేను ఎత్తుకుంటా” అన్నాడు. “నీ చిట్టి నడుము విరిగిపోతాది నాన్న… ఏం వద్దు నాకే ఎత్తు” అంది పార్వతి నవ్వుతు. హర్ష మారం చేసిన వినలేదు అత్తయ్య – మావయ్య. సరే అని హర్ష – పార్వతి సప్ప మోఫుని ఎత్తగా.. పార్వతి తన తలపై ఎత్తుకుని రెండు చేతులతో పట్టుకుంది, ఇంతలో జోరుగా వీస్తున్న గాలికి పార్వతి చీరకొంగు కిందకి జారీ కుడివైపు నడుము ఎత్తులో గాలికి ఎగరసాగింది, ఎదురుగుగా నిలబడ్డ హర్షకి అత్తయ్య టైట్ జాకెట్ లోనుంచి తన్నుకొస్తున్న బిగువైన పెద్ద వక్షోజాలు దర్శనం ఇచ్చాయి. హర్ష “అయ్యో అత్తయ్య.. అందుకే నేను ఎత్తుకుంట అంది” అంటూ అత్తా కుడివైపు కి వెళ్లి చీరకొంగుని పట్టుకుని, ఎడం వైపు బుజంమీద సర్దాడు. పార్వతి ఒక చేత్తో కొంగు తీస్కుని కస్టపడి తన నడుములో దూకుకుంది. మహాదేవయ్య “కొంగు పిన్ని వేస్కో అంటే వినవు” అంటూ మోఫు ఎత్తుకుని ఎండ్లబండి దగ్గరికి వెళ్లి పచ్చ గడ్డిని బండిమీద వేసి ఎద్దులని పట్టుకురాడానికి వెళ్ళాడు. పార్వతి హర్ష కూడా బండిదగ్గరికి వెళ్లి మోఫుని బండ్లో వేశారు.. హర్ష “అప్పుడే ఇంటికి వెళ్లాలా అత్తా ఇంకొద్దిసేపు ఇక్కడే ఉందాం అన్నాడు” నీరసంగా. పార్వతి “పొలం పని ఏం లేదు నాన్న ప్రస్తుతానికి, గడ్డి కోసం రావాలి అంతే” అంది. ఇంతలో మహాదేవయ్య ఎద్దులని పట్టుకుని వచ్చి “దా అల్లుడు ఎద్దులని బండికి కడదాం” అన్నాడు. హర్ష పట్టలేని సంతోషంతో వెళ్లి ఎద్దులని బండికి కట్టడానికి మావయ్యకి హెల్ప్ చేసాడు, ఒక ఎద్దు హర్ష చేతిని ప్రేమగా నాకింది. “చూసావా మావయ్య ఇది నన్ను గుర్తు పట్టింది, అత్తయ్య నువ్వు చూసావా” అంటూ, రెండు ఎద్దుని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అవి చాలా సంతోష పడ్డాయి. మహాదేవయ్య – పార్వతి నవ్వుతు అల్లుడు చేసే పనులు చూస్తున్నారు. హర్ష “మావయ్య నేనే బండి తొలుత” అన్నాడు. “సరే అల్లుడు” అన్నాడు మావయ్య. అందరు బండి ఎక్కి కూర్చున్నారు.. హర్ష సంతోషంగ బండిని ఇంటి వైపు తిప్పి, ఇంటిదాకా మావయ్య సాయం లేకుండా తోలుకుంటూ వచ్చాడు. ************************************* మధ్యాహ్నంకి వంట చెయ్యడానికి హర్ష అత్తయ్య కి హెల్ప్ చేసాడు. వంట అయ్యాక ముగ్గురు కడుపునిండా తిన్నారు… తిన్నాక మహాదేవయ్య బయటకి వెళ్లారు. పార్వతి అంట్లు తోమేసి అలసటగా ఉంటె కొద్దిసేపు పడుకుందాం అని వెళ్ళింది. హర్ష TV లో బొమ్మల సినిమా ఏదో వస్తూ ఉంటె చూస్తూ TV కి అతుక్కుపోయాడు.. అలా సాయంత్రం అయ్యింది మహాదేవయ్య ఇద్దరు వ్యక్తులతో కలిసి ఇంటికి వచ్చారు. అలాగే ఒక పెద్ద పుచ్చకాయ కూడా తీస్కుని వచ్చారు. “అల్లుడు దా నాన్న కాయి లోపల పెట్టు” అన్నాడు. హర్ష మావయ్య చేతిలో ఉన్న పుచ్చకాయనై తీస్కుని లోపాలకి వెళ్ళాడు. మహాదేవయ్య ఆ వచ్చిన వ్యక్తులతో మాట్లాడుతూ బయట అరగమీదే కూర్చుని బటా కౌలు డబ్బుల గురించి మాట్లాడుతూ ఉన్నారు. మహాదేవయ్యకి రామాపురంలో ఏడు ఎకరాలు సాగుభూమి కాకుండా, పక్క ఊరిలో మూడు ఎకరాలు చేను ఉంది… నల్ల భూమి కావడం వలన ఒక్కోసారి వేరుశెనగ పంట బాగా పండుతుంది.