సుభద్ర జీవిత గాధ మూడవ భాగం
నా మన సంతా ఏదోలా ఉంది. నేను ఇంత వరకూ చేయించుకోలేదు. మా క్లాసులోని మోహన్ నన్ను చేద్దామని చాలాసార్లు చూసేడు. నాకు చేయించుకోవాలని బలంగా పీకింది. కాని భయం. నిగ్రహించుకున్నాను. నాకు మోహన్ అంటే ఇష్టం. అతనికి నేను కాక మరో ఇద్దరు గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు. జమీలా నాకు బాగా తెలుసు. జమీలాను నేనే మోహన్ కు పరిచయం చేసేను. ఆశ నాకంటే ముందు పరిచయం ఉంది మోహన్ కు. ఆ పిల్ల నాతో మాట్లాడదు. నేనంటే దానికి కోపం. ఎందుకో తెలియదు. మోహన్ జమీలాతో చాలా సార్లు సినిమాలకు వెళ్ళాడు. లాడ్జీలకు తీసుకు వెళ్ళాడు. మొదట్లో అతనేమి చేసేవాడో జ మీలా నాకు పూసగుచ్చినట్లు చెప్పేది. తరువాత ఏమనుకుందో ఏమో నేను గుచ్చి గుచ్చి అడిగినా చెప్పేది కాదు. పది రోజుల క్రిందట కూడా మా కాలేజి ఏన్యువల్ డే నాడు సైన్సు లేబొరటరీ వెనక్కి నన్ను తీసుకు ళ్ళేడు. అంతా చీకటిగా ఉంది. నన్ను గోడకు ఆనించి నా స్కర్ట్ ఎత్తి ఆనుకుని నించున్నాడు. రెండు చేతులతో నా స్తనాలు వత్తుతుంటే హాయిగా ఉంది. మా ఇద్దరికీ అండర్ వేర్స్ ఉన్నాయి. పైనే నా పొత్తి కడుపుకు వరకూ గూటం లా తగులుతున్నాడు. చాలాసేపు మాటలు లేవు. ఊపిరి వేడిగా వదులుతూ ఆవేశం తో నా పెదిమలను మెడను ముఖాన్ని ముద్దులతో నింపేసి చివరకు లాగబోయాడు. నా కట్ డ్రాయర్ క్రిందకు లాభం లేదు. నువ్వంటే నాకు ఇష్టం. ఒక్క సారి చేయించుకో అన్నాడు మోహన్. వద్దు. ఈ సారికి వదిలేయి అన్నాను నేను. కాదు, ఒక సారి పెట్టి తీసేస్తాను అన్నాడు మోహన్. తల అడ్డం గా ఆడించి రేపు ఇక్కడ చీకటికి నాకు భయం గా ఉంది అన్నాను. రేపు, అంటే నాతో పాటు ఏ లాడ్జికయినా వస్తావా అన్నాడు. మోహన్. అప్పటికి అతన్ని తప్పించుకోవటానికి వస్తాను అన్నాను నేను. ప్రామిస్ అని అడిగాడు మోహన్. ప్రామిస్ అని అతని చేతిలో చేయి వేసాను నేను. నన్ను గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకుని వదిలి ఇక్కడకు పంపించు అన్నాడు మోహన్. జ మీలాను సరే అని అక్కడనుంచి వచ్చేసాను నేను. మరుసటి రోజు మోహన్ కాలేజిలో కనిపించి నిన్ను న మ్మకూడదు అన్నాడు. నేను నవ్వి ఏం చేసేను అని అడిగాను. ఏన్యువల్ డే నాడు ఏమని ప్రామిస్ చేసావు అన్నాడు మోహన్. పక పకా నవ్వి నువ్వు ఇంకా మర్చిపోలేదా అన్నాను. అమ్మమ్మ నేను అటువంటి విషయాలు మర్చి పోవటమే. రడీయేనా. తల వంచుకున్నాను. అవుననలేదు. కాదనలేదు. ఇప్పుడే వెడదామా. నా గుండె వేగం గా కొట్టుకోవటం మొదలు పెట్టింది. లేదూ, నువ్వు ఒక పని చేయి. సరిగ్గా రెండు గంటలకు పుస్తకాలు ఎవరి కయినా ఇచ్చేసి మెట్రో కు వచ్చెసెయ్యి. సినిమాకు వెడదామా ఇష్టం. వెడదామంటే వెడదాం. నాకే మీ తెలియదు. నీ ఇష్టం. నువ్వు వచ్చి మెట్రో దగ్గర నిలబడు. ఖచ్చితం గా రెండు గంటలకు. నేను వచ్చి తరువాతి ప్రోగ్రాం చెపుతాను. సరేనా. తలూపేను. రెండూ పదిహేనుకు మెట్రో చేరుకునేసరికి మోహన్ అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు. మెట్రో లో ఏదో ఇంగ్లీష్ సిని మా ఆడుతోంది. నేను ఇంగ్లీష్ సినిమా ఒక్కటి కూడా చూడలేదు. సినిమాకు గడపటానికి వీలుండదు. వెడితే స మయం మరోలా మోహన్ నా దగ్గరకు వచ్చి నేనిక్కడకు వచ్చి అర గంట అయింది. పద పోదాం అన్నాడు. అతనికూడా నడుస్తూ ఎక్కడికి అన్నాను. మా ఫ్రెండ్ గదికి. ఇక్కడికి దగ్గరే. నడిచి వెళదాం. ఎండ చిక్కగా ఉంది. నేను అతనితో తిరగటం ఎవరయినా చూస్తారేమో అని ఒక ప్రక్క భయం గానూ ఉంది. జ మీలానుండి నువ్వు నేర్చుకోవలసినది చాలా ఉంది. ఏమి పంక్చువాలిటీ. ఖచ్చితంగా గంటల కంటే ఒకటిన్నరకే వచ్చి కూర్చుంటుంది. నవ్వి ఇంకా అన్నాను. ఇంకానా చాలా ఉంది. గదిలో చెబుతాను. నేనీ పూట నీకూడా వచ్చినట్లు దానితో చెప్పకు. చెపితే తప్పేవిటి. వద్దు. నాకు ఇష్టం లేదు. మాటల్లో మోహన్ ఫ్రెండ్ గదికి చేరుకున్నాము. అపార్ట్ మెంట్. నాలుగవ అంతస్థులో చివరి గది అది. తలుపు పయిన ఉన్న ఖాళీ లోంచి తాళం చెవి తీసి తాళం తెరిచాడు. తలుపులు నెట్టుకుని లోపలకు నడిచాను. కిటికీ ప్రక్కన మంచం ఉంది. గది శుభ్రం గా లేదు. ఎక్కడ పడితే అక్కడ పుస్తకాలు పడి ఉన్నాయి. ప్రక్కనే బాత్ రూం ఉంది కాబోలు. సరిగా నీళ్ళు కొట్టుక పవటం వల్ల వాసన వేస్తోంది. బాత్ రూం తలుపు దగ్గరకు లాగి గడియ పెట్టి స్విచ్ నొక్కాను. లైయిటు వెలిగింది. మోహన్ తలుపు వేసి గడియ పెట్టేడు. కిటికీ తెరలు సరి చేస్తూ ఈ గది ఎవరిది అన్నాను. ఒక పార్సీ అతనిది. లా కాలేజీలో చదువుతున్నాడు. ఇప్పుడు కాలేజీ కి వెళ్ళాడా అవును. మంచం మీద కూర్చున్నాను. ఇప్పుడే బయట వచ్చేసరికి గదిలో ఉక్కగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది. నుండి నిన్ను సాయంత్రం వరకూ వదలను అన్నాడు నా ప్రక్కనే కూర్చుంటూ. గుండెల మీద చేయి వేసుకుని అదేమీ కుదరదు. ఇప్పుడు టయిము రెండూ నలభై అయింది. నాలుగు గంటలకల్లా నన్ను పంపించేయి అన్నాను. గుండెల మీద ఉన్న నా చేయి తీసేసి జాకెట్టు మీదే నా స్తనాల మధ్య ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాకు క్రొత్త. మొదటి సారి సుఖం ఉండదని తెలుసు. ఈవేళ కాక పోయినా రేపయినా ఎవరో ఒకరు నా రిబ్బన్ కట్ చేయాలి కదా. కొంపదీసి ఏ కడుపయినా వస్తే. ఏమిటాలోచిస్తున్నావు అనడిగాడు. ఏమీ లేదు. ఇవాళ నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది. ఎందుకు. నువ్వు నా మాట మన్నించినందుకు. అసలు నువ్వు వస్తావని కలలో కూడ అనుకోలేదు. ఎందుచేత. నిజం చెబుతున్నాందుకు ఏమీ అనుకోకు. నువ్వు ఉట్టి పిరికిదానివి. గుండె ధైర్యం లేదు. అందుకే ఇందాకా అన్నాను. నువ్వు జ మీలాను చూసి చాలా నేర్చుకోవాలని. ముందు జ మీలాగురించి గొప్పగా చెపుతుంటే ఉడుకుమోత్తనం కలగసాగింది. రెండు చేతులతో నా స్తనాలు అందుకున్నాడు. నా స్తనాలు అతనికి కొత్త కాదు. జాకెట్టు విప్పి బేర్ గా పిసకకపోయినా జాకెట్ మీద చాలా సార్లు పిసికేడు. కారణం అతని అరచేతులే. నావి లావయిపోవటాని కి రెండూ ఒకసారి గట్టిగా పిసికి బట్టలు విప్పెయ్యి. నలి గి పోతాయి అన్నాడు. మంచం దిగి తాను బట్టలు విప్పుకుంటున్నాడు. మరో నిమిషానికి మా ఒంటి మీద నూలు పోగయినా లేకుండా ఒకరినొకరం కౌగలించుకుని పడుకున్నాం. అతను కబుర్లు చెప్పటం మొదలు పెట్టాడు. అతని కబుర్లు హోమియోపతి మందుల్లా తీయగా ఉంటాయి. మాటలతో గారడీ చేస్తుంటాడు. నా మనసు ఎప్పటిలా అతని మాటల మీద నిలవటం లేదు. గతి తప్పి అతని యవ్వనం చుట్టూ తిరుగుతోంది. బలసిన దుంపలా ఉన్నాడు. గట్టిగా వేడిగా నా పొత్తి కడుపుకు తగులుతున్నాడు. వాసు కంటే లావుగా పొడుగ్గా ఉన్నాడు. శరీరం వెనక్కి వచ్చి చివర ఎర్రగా ఉంది. అసలే అతని ఎర్రటి శరీరం, పయి శరీరం కూడా ఎర్ర గా ఉంగరాలు తిరిగిన వెంట్రుకలతో గుబురుగా ఉంది. అతన్ని నా గుప్పిటలో వత్తాలనీ నునుపును పెదవులతో తట్టాలనీ శరీరం ముందుకూ వెనక్కూ ఆడిస్తూ చూడాలనీ ఉంది. వెంటనే అతనే మయినా అనుకుంటాడేమో. అంతటి గురుడు నాలో ఎట్లా దిగబడతాడు. అమ్మకు సరిగ్గా సరిపోతాడు. జమీలాది కూడా అమ్మ అంత అయి ఉంటుంది. ఏముంది. పిండిని రోలులో పెట్టి రుబ్బురోలుతో రుబ్బినట్లే. నాలుగయిదు చాన్సులిస్తే నన్నూ అమ్మ అంత చేస్తాడే మో. వదులు తెగిన గాలి పటం లా నా ఆలోచనలు ఇష్టం వచ్చినట్లు కొట్టు కు పోతుంటే అతను ఆ డా మిట్ నేను ఏదో చెబుతుంటే నువ్వు మనసు పెట్టి వినటం లేదు అన్నాడు. లేదు నేను వింటున్నాను అని బుకాయించాను. నవ్వి నాకు తెలుసు. నీకు ఏమి కావాలో అన్నాడు నన్ను క్రిందకు తిప్పుకుంటూ. వెన్నులోంచి సన్నటి జలదరింపు అంకురించి శరీరమంతా పాకింది. నా గుండె వేగం గా స్పందించటం నాకే సుస్పష్టం గా వినిపిస్తోంది. నాకు అతను త్వరగా కావాలని ఉంది. వద్దనీ ఉంది. తొడలు విడదీసాడు. విడివడిన నాకు అతని చివర వేడిగా తగులుతుంటే ఒణుకు చిన్నగా ప్రారంభ మయింది. నాకు క్రొత్త అన్నాను.